Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5871 K.2023/6176

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti, aksi yöndeki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının davalı kurum nezdinde 01.10.1987 - 31.12.2007 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendine tabi 3400017231153 sicil numarası ile tescil edilmiş sigortalılığının bulunduğunu,

bu sigortalılık süresi içinde 6649 gün prim ödeme gün sayısının olduğunu söz konusu sigortalılık bakımından 31.12.2007 tarihi itibariyle prim ödeme gün sayısının yeterli olduğunu ve emeklilik için 25 yıl ve yaş şartının dolmasını beklemesi gerektiğini,01.01.2008 tarihinde 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine tabi 1183410184 sicil numarası ile sigortalılığının tescil edildiğini,5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında emekli olmak için yeterli hizmet süresi bulunmasına rağmen zorla hizmet birleştirilmesi yapılmaya çalışıldığını,11.01.2019 tarihli 239564 tahsis numaralı

hizmet birleştirilmesi yapılmadan 4/a emeklilik müracaatının Kurum tarafından reddedildiğini belirterek müvekkili ...’in, davalı kuruma müracaat tarihi olan 11.01.2019 tarihî itibariyle hizmet birleştirilmesi yapılmadan 4/a aylık talebinin kabulünü talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; müvekkili kurum kayıtları incelendiğinde davacının son yedi yıllık fiili hizmet süresinde 02.01.2008 - 30.11.2006; 01.06.2018 tarihinden itibaren devam eden Bağ-Kur (4/b) hizmeti bulunduğunu 4/a sigortalı hizmeti bulunmadığından talebinin reddedildiğini, Kurum işleminin usul ve Yasa'ya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kabulü ile, davacının kurumu başvuru tarihini izleyen 1 Şubat 2019 tarihi itibariyle 4/1a kapsamında yaşlılık aylığının bağlanmasına, dava konusu aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kanun gereği davacının son 7 yıllık hizmetinin dikkate alınması gerektiğini, kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının 11.01.2019 tarihli tahsis talebinin son 1260 gün sigortalılığının Bağ-Kur sigortası olması nedeniyle reddedildiği, davacının ilk sigortalılığının 01.10.1987 tarihinde başladığı, emeklilik koşullarının 50 yaş, 5375 prim gün ve 25 yıl sigortalılık süresi olduğu, 09.01.1969 doğumlu davacının 50 yaşında olduğunu, 6649 prim günü bulunduğu, davacının 4/a sigortalılığı emeklilik için yeterli olduğundan hizmet birleştirmeye zorlanamayacağı, mahkeme kararın yerinde olduğu kanaatine varılarak; Davalı kurum vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacıya 4/a hizmetleri dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanmayacağı konusudur.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371; 506 sayılı Kanun'un Geçici 81 inci maddesi, 2829 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,