Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5906 K.2023/5908

Taraflar arasındaki aksine işlemlerin iptali ile Bağ-Kur sigortalılığın 30.12.2002 tarihi itibariyle sonlandığının, 6111 sayılı yapılandırma yasası kapsamında yapılan başvurunun geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı tahsis talebini takiben aylığa hak kazandığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin yaşlılık aylığı tahsis talebinin reddine ilişkin hukuka aykırı tüm işlemlerin iptali ile müvekkilinin Bağ-Kur kaydının 30.12.2002 tarihinde sonlandığının, 6111 ihya talebinin geçerli olduğunun ve tahsis talebini takip eden ay başından itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili kurumun yapmış olduğu işlemlerde hiçbir hukuka aykırılık bulunmadığını, bu sebeple iş bu haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacının davasının kısmen kabulüne, 1-Davacının Bağ-Kur kaydının 30.12.2002 tarihinde sonlandırıldığının tespitine,

2-Davacının 01.05.1997-30.12.2002 dönemi için 6111 sayılı kanun hükümlerine göre talep ettiği ve kurumca kabul edilen yapılandırma işleminin geçerli olduğunun tespitine,

3-Davacının tahsis talebini takip eden ay başından itibaren emekliliğe hak kazandığının tespiti yönündeki davasının reddine,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davacı vekili, şirket faaliyetinin 30.12.2002 tarihinde sona erdiğinden kendi nam he hesabına çalışma olgusunun bu tarihte sona erdiğini, bu nedenle şirketin faaliyetinin ne zaman sonlandırıldığının araştırılmasında bu hususun tespit edildiğini, bu nedenle davacının 03.09.2018 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığını, kurumun ihya prim borcuna ilişkin tahakkukunun usulsüz olduğunu, mahkemenin ihya talebini kabul etmesine rağmen emeklilik aylığına ilişkin talebin reddinin hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuşur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, bağkur sigortalılığın 30.12.2002 tarihi itibariyle sonlandığının, 6111 sayılı kanun kapsamında yapılan başvurunun geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı tahsis talebini takip eden aybaşı itibariyle aylığa hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile,

2. 1479 sayılı Kanun'un 24 ve 25 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,