Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6062 K.2023/6555

Taraflar arasındaki 4/1-b kapsamındaki sigortalılık süresi dikkate alınmaksızın sadece 4/1-a kapsamındaki sigortalılık süresine göre yaşlılık aylığı bağlanması ve aylıkların 42 inci maddeye uygun şekilde yasal faizleriyle ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 15.01.1994 tarihinde 506 sayılı yasaya göre 4-1A kapsamında işe girişli olduğunu, 2017 yılından sonra 1479 sayılı Kanuna göre 4-1B kapsamında sigortalı olduğunu, 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılık günleri ile birleştirilmesini istediğin, son dönemlerin yine 4-1A kapsamında sigortalılığının olduğunu ve müvekkilinin 9535 prim gününün bulunduğunu, bu günlerin 8174 gününün 4-1A kapsamında olduğunu,

müvekkilinin 09.05.2022 tarihinde 4-1 a çalışmasını sonlandıirarak 506 sayılı Kanuna tabi olan 4-1A kapsamındaki işçi olarak çalıştığı günleri ile 1479 sayılı Kanuna tabi bağkur günlerinin birleştirilmeyerek 5525 gün ve 54 yaş kaşulunu yerine getirdiğinden emekli edilmesi için kuruma müracaat ettiğini, Kurumun mülga 2829 sayılı Kanuna göre 2520 içerisinde 4B kapsamında geçmesi nedeniyle talebini reddettiğini, ancak Yargıtay İçtihatlarında hizmet birleştirme zorunluluğunun olmadığını,

davacının 4/la daki günleri ile emekliliğe hak kazandığı sabit olduğundan hizmet birleştirme zorunluğu da olmayıp 4/1-b hizmet günleri dışlanarak işlem yapılması gerektiğini, emsal pek çok dosyada yargıtay içtihatlarına görer karar verildiğini, bu nedenlerle 11.05.2022 tarihini takip eden ay başından itibaren emekli olduğunun tespitine, ödenmesi gereken aylıkların her birinin, 5510 Sayılı Kanun'un 42 inci maddesi gözetilmek kaydıyla ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödemmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinde usul ve kanun aykırı bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davanın kabülü ile;

Davacının 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun m.4/1-a hükmü kapsamındaki sigortalılık süreleri üzerinden tahsis talep tarihini takip eden ayın başı olan 01.06.2022 tarihinden itibaren emekli olduğunun (yaşlılık aylığına hak kazandığının) tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline,

Davacıya aylığa hak kazanıldığı tespit edilen 01.06.2022 tarihinden itibaren yasal faiz oranı ile birlikte yaşlılık aylığı ödenmesi gerektiğinin tespitine, ..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "...2829 sayılı Kanun herhangi bir yasa kapsamındaki çalışmaları tek başına yaşlılık aylığı bağlanmasına yetmeyen kimselere imkan getirmekte olup mutlak olarak hizmet birleştirmesine kişiyi zorlayan bir düzenleme içermemektedir.

Somut davada; davacının 23.05.2022 tarihindeki 4/a sigortalılık süresi gözetildiğinde yaş, prim ödeme gün sayısı ve sigortalılık süresi olarak (10.05.1968 doğumlu olup mayıs 2022 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacı yönünden, 5510 sayılı Kanun'un geçici 81/ı maddesi gereği 55 yaş, 5750 gün) 4/a kapsamındaki sigortalılıkları yaşlılık aylığı bağlanmasına yeterli olup 4/b kapsamındaki sigortalılığı birleştirmeye zorlanamaz. Yargısal kararlarda bu yöndedir.

Açıklanan bu duruma göre sair istinaf istemleri yerinde değildir. Ancak, ödenmeyen aylıklara işletilecek faiz yönünden aylıkların bağlanmasında kuruma tanınan 5510 sayılı Kanun'un 42 inci maddesindeki 3 aylık işlem süresinin gözetilmemesi yerinde olmamıştır.

Hükmün bu yönüyle düzeltilerek davacıya ödenmesi gereken aylıkların herbirinin 5510 sayılı Kanun'un 42 inci maddesi gözetilmek kaydıyla ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine ibaresinin yazılarak hükmün yeniden tanziminin gerektiği açıktır..." gerekçesi ile "...1-Davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

2-Davanın kabülü ile;

3-Davacının 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun m.4/1-a hükmü kapsamındaki sigortalılık süreleri üzerinden tahsis talep tarihini takip eden ayın başı olan 01.06.2022 tarihinden itibaren emekli olduğunun (yaşlılık aylığına hak kazandığının) tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline,

4-Davacıya ödenmesi gereken aylıkların herbirinin 5510 sayılı Kanun'un 42 inci maddesi gözetilmek kaydıyla ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine, ..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 4/1-b kapsamındaki sigortalılık süresi dikkate alınmaksızın sadece 4/1-a kapsamındaki sigortalılık süresine göre yaşlılık aylığı bağlanması ve aylıkların 42 inci maddeye uygun şekilde yasal faizleriyle ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 2829 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,