Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6142 K.2023/6684

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli olarak başlatılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 23.03.2009 tarihinden beridir davalı işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesine istinaden CNC operatörü olarak çalışmakta iken 08.08.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucunda yaralandığını, sol el 2 nci parmağının kısmen koptuğunu, davacının acil ve nihai tedavisinin Aliağa Devlet Hastanesinde yapıldığını, talepleri üzerine kurumca davacının sürekli işgöremezlik oranının %0 olarak tespit edildiğini, itiraz üzerine Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu’nca yapılan değerlendirme ile itirazlarının reddedildiğini, davacıda uzuv kaybı oluşmuş olması sebebiyle davacının sürekli işgöremezlik oranı %0’ın üzerinde olduğunu belirterek sürekli işgöremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinde geçirdiği iş kazası sebebiyle sol el 2 nci parmağının kısmen koptuğunu, davacı tarafından Aliağa İş Mahkemesinde maddi manevi tazminat davası açıldığını, ara karar gereği maluliyet oranının tespiti için iş bu davanın açıldığını, maluliyet oranı tespit davalarının kamu düzenine ilişkin olduğunu, kurum kararlarına itiraz halinde Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca, bu kurulun kararlarına itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı müvekkile ait iş yerinde çalışmakta iken iş kazası geçirdiğini, iş kazası nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuruda bulunduklarını, kurumca yapılan tahkikat sonucunda davacının maluliyet oranının % 0 olarak tespit edildiğini, Yüksek Sağlık Kuruluna yapılan itirazlarının reddedildiğini beyan ederek iş bu tespit davasını ikame ettiğini, davacının iş kazası sonucunda kalıcı bir maluliyetinin doğmadığını, davacının maluliyete dair itirazlarını ve taleplerini kabul etmemekle beraber mahkemece davanın sürdürülmesi halinde, öncelikle Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor aldırılması ve farklılık arz etmesi halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırılması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü kararının, gerek Yüksek Sağlık Kurulu gerekse Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları ile doğrulandığı, davacının iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik iddiasının kanıtlanmadığı, geçirdiği iş kazasından dolayı davacının tespit edilecek bir maluliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde işaret parmağı uçtan kopan davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak belirlenmesine imkan bulumadığını, yönetmeliğe göre distal interfalangeal eklemden işaret parmağı çift taraflı ampütasyonuna %5 verilmesi gerektiğinden en yakın maraz değerlendirilmek suretiyle rapor verilmesi gerektiğini, ATK raporuna itirazlarının haksız olarak reddedildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Aliağa 1. İş Mahkemesi'nin, 11.11.2022 tarihli, 2020/206 E, 2022/510 K. sayılı kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının maruz kaldığı iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu, 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 25.04.2022 tarih ve 8411 sayılı rapordaki belirlemeler arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,