Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6402 K.2023/6716

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 20.05.2008-14.08.2017 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde kesintisiz olarak aylık 2.000,00 TL net ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; davacının 14.06.2013-14.08.2014 tarih aralığında hizmet bildirimlerinin asgari ücret ve 30 gün üzerinden Kuruma bildirildiğini, davacının iddiasını yazılı belgelerle kanıtlaması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen davalı tanıklarının hizmet döküm cetvellerinde Kuruma bildirilen sürelerden daha fazla çalıştıklarını ifade etmiş olmaları ve davacının davalı işyerinde kaldığı göz önünde bulundurularak, davacının davalı işyerinde ara vermeden çalıştığı, hayatın olağan akışı içerisinde her yıl 1 ay memleketine gitmiş olması halinde dahi bu sürenin de izin süresinden sayılması mümkün olup, hizmet akdini kesintiye uğrattığı düşünülemeyeceğinden, 20.05.2009 tarihinden işten ayrıldığı 14.08.2017 tarihine kadar işyerinde tam süreli olarak çalıştığı kanaatine varıldığı,

diğer yandan davacı her ne kadar işyerinde son ücretinin 2.000,00 TL olduğunu iddia etmiş ise de,Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288 inci maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunduğu,

bu nedenle davacının davalı işyerinde çalıştığı sürelerde asgari ücret ile çalışmış olduğu gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ...'a ait 1354891.35 sicil numaralı işyerinde 20.05.2009-14.08.2017 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile 2965 gün çalıştığının, 1501 günlük çalışmasının kuruma bildirildiğinin, 1301 günlük çalışmasının kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; yeterli delil toplanmadan, yeterli vasıfları taşıyan tanıklar dinlenmeden, yazılı delillere aykırı olarak, eksik araştırma ile hizmetlerinin tespitine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı adına kayıtlı 354891,35 sicil sayılı işyerinden tam gün bildirimli çalışmalarının bulunduğu ve ilk derece mahkemesinin yargılama aşamasında anlatımlarına başvurulan tanıkların, davacının, fiili çalışmalarına yönelik beyanları dikkate alındığında, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların yerinde olmadığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i Müdahil vekili, hizmet tespiti davaları kamu düzenine ilişkin olduğundan gereğince araştırılmasını, tanık beyanlarına dayalı karar verilemeyeceğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77 nci, 5510 sayılı Kanun'u 80 inci, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayıl Kanun'un 86/9 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,