Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6426 K.2024/1068

Taraflar arasındaki rucüan tazminat istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... şirketinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 15.09.2022 tarihli ve 2022/7675 Esas, 2022/10698 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 15.09.2022 tarihli ve 2022/7675 Esas, 2022/10698 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de 29.01.2007 tarihinde davalı şirkete ait haddehane fabrikasında çalışan kazalının fırından çıkan ve soğutma sisteminden geçtikten sonra soğuk makasta kesilen ve 45 m. uzunluğunda 15 cm genişliğinde yol diye tabir edilen bölümden geçtikten sonra platforma giden demirlerin bozuk olup olmadığını, dolaşma, çarpışma gibi durumların olup olmadığını kontrolü sırasında,

role korkuluklarının olduğu yere çarpması neticesinde yoldan çıkan ve kavis alan demir parçasının sağ bacağına çarpması sonucu yaralanması şeklinde meydana gelen iş kazasında meslekte kazanma gücünü % 30 oranında kaybettiği eldeki davada, Mahkemece davalı ... şirketi %40, davalı ... %40, kazalı ise %20 kusurlu bulunmuş olup kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce iş kazasının meydana gelmesinde sigortalıya izafe edilebilecek kusur bulunmadığı,

işverenlerin işlem gören demirin platformdan çıkmasını engelleyecek önlemleri almamasından, teknik alt yapı eksikliğinden kaynaklı olarak iş kazasının meydana geldiği dikkate alındığında, iş güvenliğine egemen ilkeler kapsamında davalıların tam kusurlu olduğu anlaşıldığından davalıların %80 kusuruna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz bulunarak %100 kusur üzerinden davalıların sorumluluğu cihetine gidilmiş ise de verilen kusur oranının soyut gerekçeye dayalı olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nce teknik olarak kazalının işyerindeki görev tanımının ortaya konulması,

orada bulunmasının nedeni üzerinde durularak bu anlamda sigortalının kendi güvenliği ile ilgili alması gereken tedbirlerin neler olduğu, bunlardan hangilerini alıp hangilerini almadığı teknik bilirkişiler marifetiyle belirlenmeli, varsa tazminat dosyasında da alınan kusur raporu getirtilip birlikte değerlendirilmek suretiyle işverenin kazanın önlenmesine yönelik olması gereken tedbirlerin hangilerini alması ve hangilerini almaması nedeniyle kazanın meydana geldiği,

bu ihmallerin kazanın meydana gelmesinde ne derece etkili olduğu gerekçeleriyle ortaya konularak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle direnme yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu ayrıca karar tarihi itibariyle temyiz eden davalılar yönünden temyiz kesinlik sınırında kaldığı konunun takdir ve ifasının Genel Kurul uhdesinde bulunduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.