Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6670 K.2023/7117

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak başta Diyarbakır ve Silvan Halk Eğitim merkezi müdürlüğünde usta öğretici olarak çalıştığını, bu süre içerisinde aylık maaş almasına, mevsimlik işçi ve tam gün çalışmasına rağmen part-time çalışmış gibi gösterildiğini ve sigorta primlerinin bu nedenle eksik yatırıldığı iddiasıyla müvekkilinin çalıştığı dönemlerde aylık 30'ar gün çalıştırıldığının hizmet tespitinin yapılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Halk Eğitim Merkezinde hizmet akdine göre değil, vakilik-kaymakamlık onayına istinaden saat üzerinden ve saat başı kabul edilen ücrete göre çalıştığını, bu nedenle dava ile ilgili görevli mahkemenini idare mahkemesi olduğunu, ayrıca davacının çalışma şeklinin part-time olduğunu, davacının hizmetlerinin buna göre bildirildiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle. 657 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi gereğince her derecedeki eğitim ve öğretim kurumları ile üniversite ve akademi, oku kurs veya yaygın eğitim yapan kurumlarda ve benzeri kuruluşlarda öğretmen veya öğretim üyesi bulunmaması halinde öğretmenlere öğretim üyelerine veya diğer memurlara veyahut açıktan atanacaklara ücret ile ek ders görevi verildiğini,

1739 sayılı maddeye göre de hazırlanan ... kurumlarında sözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler hakkında yönetmeliğin 5 inci maddesinde ek ders görevi verilesi yoluyla görevlendirilecek usta öğreticilere 657 sayılı Devlet Memurları Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca işlem yapılacağının öngörüldüğünü, ayrıca usta öğreticilerin istisnalar arasında sayılmamış olup bu kimselerin 4857 sayılı Kanun'a tabi işçi olarak kabul edilmesi gerektiğini,

Mülga 1457 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince bir günlük çalışma süresinin 7,5 saat olarak belirtilmiş yine 4857 sayılı Kanun'u 63 üncü maddesinde bir haftalık çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğunu aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin işverlerinde haftanın çalışan günlerin eşit ölçüde bölünerek uygulanacağının hüküm altına alındığını davacının part time çalıştığının bu nedenle çalışmalarının tam gün olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek açılan davanın reddini yargılama ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 19.10.2011 tarih ve 2010/480 Esas 2011/799 sayılı kararıyla;

Davacının 01.05.2001 - 14.12.2001, 04.03.2002 - 13.09.2002, 27.01.2003 -10.10.2003, 26.01.2004 - 22.10.2004, 10.01.2005 - 31.10.2005, 07.03.2006 - 30.05.2006, 06.06.2006 - 06.12.2006, 19.12.2006 - 31.12.2006, 01.01.2007 - 26.12.2007, 16.01.2008- 31.12.2008, tarihleri arasında davalı ... bünyesinde çalıştığı bu çalışma sürelerinden 2001 yılı 1. dönemde 50 gün, 2. dönemde 44 gün, 2002 yılı 1. dönemde 24 gün, 2. dönemde 48 gün, 2003 yılı 1. dönemde 45 gün, 2. dönemde 52 gün, 3. dönemde 16 gün, 2004 yılı 1. dönemde 43 gün, 5. ayda 15 gün, 6. ayda 12 gün, 7. ayda 12 gün, 8. ayda 13 gün, 9. ayda 12 gün, 10. ayda 9 gün, 2005 yılı 1. ayda 9 gün,

2. ayda 14 gün, 3. ayda 12 gün, 4. ayda 13 gün, 5. ayda 14 gün, 6. ayda 12 gün, 7. ayda 13 gün, 8. ayda 12 gün, 9. ayda 12 gün, 10. ayda 13 gün, 2006 yılı 3. ayda 4 gün, 4. ayda 10 gün, 5. ayda 9 gün, 6. ayda 13 gün, 7. ayda 8 gün, 8. ayda 9 gün, 9. ayda 9 gün, 10. ayda11 gün, 11. ayda 8 gün, 12. ayda 8 gün, 2007 yılı 1. ayda 10 gün, 2. ayda 10 gün, 3. ayda 8 gün, 4. ayda 10 gün, 5. ayda 7 gün, 6. ayda 18 gün, 7. ayda 9 gün, 8. ayda 8 gün, 9. ayda 10 gün, 10. ayda 9 gün, 11. ayda 8 gün, 12. ayda 11 gün, 2008 yılı 1. ayda 2 gün, 2. ayda 9 gün, 3. ayda 9 gün, 4. ayda 9 gün, 5. ayda 9 gün, 6. ayda 9 gün, 7. ayda 15 gün, 8. ayda 9 gün,

9. ayda 10 gün olmak üzere toplam 817 günlük hizmetinin diğer davalı SGK'ya eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar avukatları temyiz isteminde bulunmuştur.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 04.06.2013 tarihli 2012/3582 Esas 2013/11760 Karar sayılı ilamı ile; davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedeninin araştırılması,

giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinlemek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediğinin saptanması, günde 6-7 saat derse girilen günlerde davacı mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirdiğinden bu günler tam gün olarak kabul edilmesi,

bu saatlerden daha az saatte derse girilen günlerde ise davacının tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması, buna ilişkin bilirkişi raporu alınarak davacının gerçek çalışması ortaya konması gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak yukarıda yazılı kararı ile; davacının davasını sadece soyut tanık beyanlarıyla ispat etmeye çalıştığı, karşılığında puantaj kayıtları ve kurs çizelgelerini çürütecek herhangi bir delil koyamadığı, dava dosyası kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacının haftada 30-35 saat çalışma yaptığı, bundan dolayı davacının çalışmasının kısmi nitelikte olduğu, davacının çalışma şekli olarak kısmi zamanla çalıştığı ve SGK'ya yapılan bildirimlerinde kısmi zamanlı çalışma ile örtüştüğü gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; resen araştırma bir yana müvekkilimin delillerini dahi tam araştırmadan karar verildiğini, yerel mahkemenin eksik inceleme sonucu hüküm kurduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'unun (1086 sayılı Kanun) 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dukuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi,

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle de bağlı kalınarak kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,