Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6958 K.2024/10825

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 14.07.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde davalının kusuru olmadığını, davalı işverenin işçi sağlığı ve iş güvenliği için gerekli tüm tedbirleri aldığını, davacı sigortalının kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini, tespit edilen maluliyet oranını kabul etmediklerini, davacının manevi tazminat talep etme ... bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %80, davacı sigortalının %20 oranında kusurlu bulundukları, davacının iş kazası nedeniyle %39 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 359.014,49 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurunun olmadığını, davalının iş sağlığı ve iş güvenliği için gerekli tedbirleri aldığını, davacı sigortalının kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini, kusur raporlarının dayanaktan yoksun olduğunu, aynı iş kazası nedeniyle SGK tarafından davalı aleyhine Balıkesir 1. İş Mahkemesinin 2014/142 E. sayılı dosyası ile açılan rücu davasında alınan kusur raporunun değerlendirilmediğini, verilen kararın yerinde olmadığını ve kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından dava konusu iş kazası nedeniyle davacı sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle SGK tarafından davalı işveren ile ... elil .. ve ... aleyhine açılan rücu davası nedeniyle Balıkesir 1. İş Mahkemesinin 2014/142 E. 2022/273 K. sayılı dosyasında hükme esas alınan kusur raporunda; iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %68, ... 'ın %2, sigortalının ise %30 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, verilen kararın;

aynı gün yapılan istinaf incelemesi sonucu Dairenin 11.04.2023 tarihli ve 2022/2395 E. 2023/677 K. sayılı kararı ile anılan kusur raporu ile sigortalı tarafından işveren aleyhine tazminat istemiyle açılan (eldeki dava) davada hükme esas alınan kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği belirtilerek kaldırıldığı; eldeki davada düzenlenen 17.09.2018 ve 03.04.2019 tarihli kusur raporları ile 30.11.2021 tarihli ek kusur raporunda; iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %80, davacı sigortalının %20 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, somut olayda.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 17/09/2018 ve 03.04.2019 tarihli kusur raporlarının birbirlerini teyit ettikleri, 30.11.2021 tarihli ek kusur raporunda ayrıca davalı vekilinin istinaf dilekçesinde sözünü ettiği ve Kurum tarafından davalı işveren ile ... ve ... aleyhine açılan rücu davası nedeniyle Balıkesir 1. İş Mahkemesinin 2014/142 E. 2022/273 K. sayılı dosyasında hükme esas alınan kusur raporunun da irdelenip değerlendirildiği,

raporların iş kazasının meydana geldiği alandan seçilen ve aynı zamanda iş sağlığı ve güvenliği uzmanı bilirkişiler tarafından ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlendikleri, gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli oldukları, kusur aidiyet ve oranlarının dayanakları açıkça belirtilmek suretiyle tespit edildiği anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince anılan raporlara itibar edilerek kusur oranlarının belirlenmesinde isabetsizlik görülmediği,

öte yandan SGK tarafından açılan rücu davası üzerine Balıkesir 1. İş Mahkemesinin 2014/142 E. 2022/273 K. sayılı dosyasında verilen kararın istinaf incelemesi sonucu, hükme esas alınan kusur raporundan ötürü kaldırılması, eldeki davada alınan kusur raporlarının ise yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm tesisine yeterli görülmeleri karşısında davalı vekilinin kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine yönelik itirazlarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,