Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6992 K.2023/8289

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Ekim 2012 tarihinden 15.06.2017 tarihine kadar davalıya ait muayenehanede uzaktan çalışma usulüyle evden çalıştığını, davalıya ait internet sitesinde de görevinin canlı destek asistanı olarak vardiyalı şekilde belirlendiğini, davacıya son olarak 800 TL verildiğini, çalışmasının Kuruma bildirilmediğini belirterek Ekim 2012-15.06.2017 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında iş ilişkisi mevcut olmadığından Borçlar Kanunu'na tabi ilişki bulunduğunu, görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, esas yönünden de davacı ile müvekkili arasında İş Kanunu'na tabi iş ilişkisinin bulunmadığını, davacının ev hanımı olduğunu, tıbbi hizmetler alanında bilgisinin bulunmadığını, muayenehane olan işyerinde fiilen çalışmadığını, asistanların işin başında olmadıkları zamanda ve davacı müsait olduğunda 18.00-19.00 saatlerinden sonra kendi evi ve bilgisayarından çok kısa hizmet vererek destek sunduğunu,

web sayfası üzerinden bilgi almak isteyenlere şablon bilgi aktardığını, ilişkinin destek hizmet ilişkisi olduğunu, karşılığının da ödendiğini, davacının işverene bağımlı olmadan istediği zaman bu hizmeti yerine getirdiğini, müsait olmadığında destek vermeyeceğini belirttiğini, yazılı bir iş ilişkisi söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği süreye göre 5 yıllık hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, esas yönünden de davacının davasını ispatlaması gerektiğini, işyerinin kapsamının araştırılması gerektiğini, Kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi gerektiğini, mutlaka tanık dinlenmesi gerekiyorsa tanıkların aynı zaman dönem bordrolarında adı geçen kişilerden olması gerektiğini, eylemli çalışıp çalışmadığının yöntemlerince araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile

Davacının davalıya ait işyerinden,

08.03.2013-30.06.2013 tarihleri arasında 69 gün, günlük 32,62 TL ücretle,

01.07.2013-31.12.2013 tarihleri arasında 108 gün, günlük 34,05 TL ücretle,

01.01.2014-30.06.2014 tarihleri arasında 108 gün, günlük 35,70 TL ücretle,

01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasında 108 gün, günlük 37,80 TL.ücretle,

01.01.2015-30.06.2015 tarihleri arasında 108 gün, günlük 40,05 TL ücretle,

01.07.2015-31.12.2015 tarihleri arasında 108 gün, günlük 42,45 TL.ücretle,

01.01.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 216 gün, günlük 54,90 TL ücretle,

01.01.2017-15.06.2017 tarihleri arasında 99 gün, günlük 59,25 TL.ücretle 5510 sayılı Kanun kapsamında davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,

Davacının diğer taleplerinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kısmi zamanlı çalışmadığını, tam zamanlı çalıştığını, davacının asgari ücret altında olması nedeniyle kısmi zamanlı çalıştığının kabul edilmesinin hatalı olduğunu, prime esas kazanç yönünden asgari ücretin altında ücret tespiti yapılmasının hatalı olduğunu, davacının 2012 yılında yaptığı çalışmanın tespit dışı bırakılmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının davalı muayenehanesinde çalışmadığını, kendi evinden kendi bilgisayarından 18:00-19:00 saatlerinden sonra çok kısa dakikalar içeren bir hizmet verdiğini, destek hizmet alımı yapıldığını, taraflar arasında iş ilişkisi kurulmadığını, bağımlılık unsurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum kayıtlarının esas olduğunu, çalışmanın ispatlanmadığını, dinlenen tanıkların kayıtlı tanık olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait web sayfası üzerinden online sistemle randevu oluşturduğu ve hizmet alıcılarının sorduğu sorulara daha önce davalı tarafından hazırlanan cevaplar kullanılarak cevaplar verdiği,iş görme edimini evinden bilgisayar kullanarak yerine getirdiği,dinlenen tanık beyanları, davacının yaptığı işin niteliği gereği davacının tam zamanlı çalışmadığı, Mahkeme karar ve gerekçesinin yerinde olduğu gerekçeleriyle "Davacı, davalı ... ve fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurularının reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı yanında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacının çalışma süresinin aldığını beyan ettiği ücrete göre belirlenmesi hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,