Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/71 K.2023/6487

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak ilamında belirtilen nedenlerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 26.05.2021 günlü ve 2021/1344 E. 2021/6969 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına dair karar verilmiştir.

Davacı vekilinin 22.09.2022 tarihli dilekçesi ile Mahkemece verilen kararın tashihini talep etmesi üzerine, Mahkemece 08.11.2022 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tavzih talebinin reddine dair karar verilmiştir.

Tavzih talebinin reddine dair ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemenin 15.10.2020 tarih ve 2019/222-2020/334 Esas ve Karar sayılı kararının Dairemizin 26.05.2021 günlü ve 2021/1344 Esas ve2021/6969 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Hükmün Tashihi” başlığını taşıyan 304 üncü maddesinde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların, mahkemece kendiliğinden veya taraflardan birinin istemi üzerine düzeltilebileceği belirtilmiş, “Hükmün Tavzihi” başlıklı 305 inci maddesinde ise, hüküm yeterince açık değilse veya yerine getirilmesinde duraksama uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, yerine getirilmesi tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya duraksama ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların,

tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği açıklanmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305 inci maddesi 2 inci fıkrası gereği, tavzihle hüküm fıkrasının değiştirilemeyeceği açıktır.

Buna göre davacı vekilinin tavzih talebinin reddine ilişkin 08.11.2022 tarihli ek kararının yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın onanması gerekir.