Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7157 K.2024/2242

Taraflar arasındaki, meslek hastalığına dayalı olarak bağlanan gelirin eksik hesaplandığı gerekçesiyle yeniden tespit edilmesi ve fark aylıkların tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kot taşlama sektöründe kot taşlama işçisi olarak çalışmakta iken 07.03.2008 tarihinde yapılan pnomokonyoz-slikoz meslek hastalığına yakalandığını, bu hastalık neticesinde yüzde yirmibir oranında sürekli iş göremezlik derecesinin tespit edildiğini, Kurum tarafından hatalı bir değerlendirme ile müvekkiline bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin eksik ödendiğini, meslek hastalığına yakalanma tarihi itibarıyla 506 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi kapsamında bağlanması gerektiğini belirterek müvekkilinin yüzde yirmibir oranındaki maluliyeti karşısında meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile davacı hakkında yapılan hesaplamaların yerinde ve mevzuata uygun olduğunu, buna göre talebinin yersiz olup, müvekkili Kurum tarafından yapılan tüm ve işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi, dava dosyası incelendiğinde, davacı vekilinin 28.07.2018 tarihli dilekçe ile davalı idareye başvurarak davacıya bağlanan gelirin eksik olduğunun ileri sürüldüğü ve gelir başlangıcından itibaren hatalı işlem her ay tekrar ettiği belirtilerek zamanaşımı söz konusu olmaksızın gelir farkının hesaplanıp ödenmesinin talep edildiği, davalı idarenin 01.10.2018 tarihli işlemi ile davacı hakkında yapılan işlemde hata tespit edilemediğinin ve yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığının bildirildiği, bunun üzerine görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava dosyasındaki belgeler ve alınan hesap raporu birlikte değerlendirildiğinde, davacının sigortalılık süresinin son ayı olan 2007 yılı Kasım ayında günlük kazancının 19,50 TL olduğu anlaşılmakta olup, artış oranı dikkate alındığında 07.03.2008 tarihi itibarıyla davacıya ödenmesi gereken tutarın 87,27 TL olduğu, ek ödeme ile SYZ eklendiğinde toplam yapılması gereken ödemenin 93,09 TL olduğu ve dava tarihi itibarıyla davacıya ödenmesi gereken tutarın aylık toplam 348,94 TL olduğu anlaşılmakta olup, davalı idarenin davacıya yaptığı ödemeye ilişkin belgeler dikkate alındığında davalı idarenin eksik ödeme yapmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakta olup, davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesini tekrarlamış, Mahkeme tarafından bağlanan gelirin eksik hesaplandığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu iddia etmiş, Mahkeme hükmünün kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin kararında somut olayda, davalı Kurumun 23.09.2011 tarihli sağlık kurulu raporu uyarınca davacıya 07.03.2008 tarihli İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin raporu işgöremezliğe giriş tarihi kabul edilerek %20,2 oranı üzerinden iki yıl sonra kontrol kaydı olmak üzere meslek hastalığı sebebi ile sürekli işgöremezlik geliri bağladığı, kontrol muayenesi sonucu 13.01.2014 tarihli sağlık kurulu kararı ile yükselerek sürekli işgöremezliğin %21 olduğunun belirlendiği, davacının sigortalı çalışmalarının (asgari ücretle) 23.11.2007 tarihinde sona erdiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının sürekli işgöremezlik gelirinin 506 sayılı Kanun uyarınca tahsis edildiği ve buna göre hesaplanarak bağlandığı, Kurumun gelir karar işlemleri ile ay be ay bağlanan gelir tutarından davacının 506 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi uyarınca belirlenen prime esas kazancına göre yine 506 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca işgöremezlik gelirinin hesaplandığı, Kurum işleminden bir hata bulunmadığının anlaşıldığı,

denetime ve hükme esas almaya elverişli bilirkişi raporuna itibar olunarak verilen kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanun'a aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas raporun hatalı olduğunu denetlenmediğini ve eksik araştırma ile aylık hesabına ilişkin oluşturulan kanuni yöntemin anayasaya aykırı olduğunu esasen bu durumun öncelikle irdelenmesi gerektiğini belirterek davacı hakkında redde dair verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı hakkında davalı Kurumca yapılan gelir bağlama ve ödemeye dair işlemlerin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortaları ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 19 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,