Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7313 K.2023/9033

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı işveren vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 09.08.2017'de tarihinde davalı şirkette ziraat mühendisi olarak çalışmaya başladığını, davacının aynı şirkette folk lift operatörü olarak çalışan ... kontrolündeki forkliftin, davacının arkası dönük olduğu sırada geri geri gelmesi sonucu sağ ayak topuğundan yaralanmasına neden olduğunu, ...

4. İş Mahkemesinin 2019/348 Esas sayılı dosyasından 29.08.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talepli açmış olduğu davanın 23.02.2022 tarihli duruşmasının 4 no.lu ara kararı gereğince, davalı Kurumun % 0 olarak belirlediği maluliyet oranına karşılık Adli Tıp Kurumu tarafından %11.2 oranında maluliyet oranı belirlendiğinden gelir bağlanması ve maluliyetin tespiti yönünde taleplerinin mevcut olduğunu beyanla davacının %11.2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespiti ile maluliyet aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline ait işyerinde 10.08.2017 tarihinde işe başladığını, Yüksek Sağlık Kurulu'nun 18.12.2019 tarihli ve 2019/22505 sayılı raporunda davacı ile ilgili olarak daha önce tespit edilen MKGK oranının % 0 olduğu, yardıma muhtaç olmadığı ve kontrol muayenesi gerekmediğinin açıkça belirtildiğini beyanla davanın reddini istemiştir. 2-Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça Kurum Sağlık Kurulu kararına karşı Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edilmeden dava açıldığını, öncelikle bu eksikliğin giderilmesi gerektiğini, Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuk kurallarına ve mevzuata uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının davasının kabulüne; Figen Bağcı'nın 29.08.2017 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına ilişkin olarak E cetveline göre %11,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına, Maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin Kuruma başvuru yolu açık olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin işyerinde gerekli tüm tedbirlerin alındığını, işyeri güvenliği ile ilgili olarak gerekli tüm eğitimlerin verildiğini, davacıya da gerekli eğitimlerin verildiğini, kazanın davacının kendi kusuru nedeniyle meydana geldiğini, Yüksek Sağlık Kurulunun 18.12.2019 tarihli ve 2019/22505 sayılı raporunda davacı ile ilgili olarak daha önce tespit edilen MKGK oranının % 0 olduğu, yardıma muhtaç olmadığı ve kontrol muayenesi gerekmediğinin açıkça belirtildiğini ileri sürmüştür.

2-Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının işveren aleyhine ... 4. İş Mahkemesinde açtığı tazminat davasında sürekli iş göremezlik oranına itiraz etmesi üzerine dosyanın Adli Tıpa gönderildiği ve %11,2 oranında iş göremezlik derecesinin tespit edildiğini, ancak bu davada müvekkili Kurum taraf olmadığından bu kararın Kurum tarafından uygulanmadığını ve bu raporların müvekkili Kurumu bağlamadığını, Kuruma yüklenebilecek bir kusur bulunmadığından aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalı şirket ile davalı ... Başkanlığının istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. 2-Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının maruz kaldığı iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup,

özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 20.07.2020 tarihli ve 11240 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen 05.08.2021 tarihli ve 1261 sayılı raporla giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR