Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7636 K.2023/7972

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacılar eş ... için 198.800,33 TL maddi 60.000,00 TL manevi, çocuklar ... için 81.238,25 TL maddi 25.000,00 TL manevi, ... için 67.329,21 TL maddi 25.000,00 TL manevi, ... için 30.815,33 TL maddi 25.000,00 TL manevi, ... için 23.720,57 TL maddi 25.000,00 TL manevi tazminatın hüküm altına alındığı, temyize konu edilen toplam miktarların karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,737 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.