Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7696 K.2023/9472

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Kurum tarafından müvekkiline 31.12.2018 tarih, 18010564 sayılı işlem ile 6.284,77-TL idari para cezası kesildiğini, bir eylem nedeniyle birden fazla ceza uygulandığını, cezanın temel dayanağı konusunda davacının aydınlatılmadığını ancak Kurumun davacının sigortasız işçi çalıştırdığını, çalışma konusunda geç bildirim yaptığı gerekçesiyle işlem yaptığının anlaşıldığını, oysa sigortalıların işe girişlerinin yasa ve mevzuata uygun şekilde yapıldığını, personellerin halen de çalıştığını, yine işleme dayanak alınan Yapı Tadil Tutanağının da hukuki şartları haiz olmadığını, bu nedenle davacı aleyhine Kurum tarafından yürütülen 31.12.2018 tarih, 18010564 sayılı icra takibine konu ödeme emrine haiz borcun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 7 gün olan yasal süresinde açılmadığını, davaya konu ödeme emrine dayanak olan idari para cezasına yasal süresinde Kurum İPC Komisyonu nezdinde itiraz edilmediğini, yetkili İdare Mahkemesine başvurulmadığını ve cezanın kesinleştiğini, davacı şirket tarafından ilave kaçak yapıyla ilgili işyeri bildirgesinin yasal süre içerisinde Kuruma verilmediğini, davacının da bu ilave kaçak yapıya ilişkin itirazının bulunmadığını, ilave kaçak yapının varlığının ihtilaf konusu olmadığını, davacının imar barışından yararlandığını, bu nedenle yasal mevzuata göre asgari ücretin 3 katı tutarında idari para cezası tahakkuk ettirildiğini davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Arnavutköy Belediyesi tarafından tanzim edilen Yapı Tadil Tutanağı nedeniyle davacı tarafından bu yapının kayıt altına alınması için 3194 sayılı Kanun'un Geçici 16 ncı maddesi kapsamında başvuru yapılarak Yapı Kayıt Belgesi alınmış olması, Yapı Tadil Tutanağına istinaden Arnavutköy SGM tarafından davacı aleyhine 31.10.2018 tarihinde idari para cezası düzenlenmesi, bu idari para cezasının davacıya 19.11.2018 tarihinde tebliğ edilmesi,

tebliğ edilen idari para cezasına karşı davacı şirket tarafından 15 gün içerisinde Kuruma itiraz yapıldığına yada 30 gün içinde İdare Mahkemesine başvuruda bulunulduğuna ilişkin bir bilginin dosyada bulunmaması, idari para cezasına 03.03.2020 tarihinde Kuruma itiraz yapılmış olması nedeniyle idari para cezasının kesinleşmesi ve kesinleşen idari para cezasının Kurum alacağına dönüşmüş olması, Kurum alacağının ödenmesi amacıyla davacı aleyhine idari para cezası kadar 6.088,00 TL tutarlı ödeme emri düzenlenmiş olması, düzenlenen ödeme emrinin davacıya 05.01.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olması,

tebliğ edilen ödeme emrine karşı davacının görevli Mahkemede 28.05.2019 tarihinde dava açmış olmasının tespit edilmiş olması karşısında, Kurumun yaptığı işlemin konuyla ilgili yasal düzenlemelere uygun olduğu, 31.12.2018 tarihli, 6088,00 TL tutarlı ödeme emrinin iptalinin gerekmediği, davacının Kuruma borçlu olduğu kanaatine varılmış ve davanın reddine dair karar tesis edilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2022 yılında İlk Derece Mahkemelerinden verilecek kararlara karşı istinaf Kanun yoluna başvurulabilmesi için, istinafa konu dava değerinin 8.000,00-TL.’sini geçmesi gerekir. Kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkâr) tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Somut olayda, 6.284,77TL dava edilmiş olup, davanın ret edilmiş bulunmasına göre davacı bakımından istinaf konusu dava değeri 6.284,77 TL’dir.

Bu durumda, karar kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile HMK'nun 346/1 inci maddesi göz önünde tutularak davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddinin gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken red edilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 102 vd. maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,