Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7817 K.2023/10025

Taraflar arasındaki 2926 sayılı Kanun'a tabi Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 506 ve 2926 sayılı Kanun'a tabi sigortalılığının bulunduğunu, 01.07.1999-30.04.2008 tarihleri arasında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunu, 2014 yılında yapılandırmadan istifade ederek prim borçlarını ödediğini, emekli olmak için davalı Kuruma gittiğinde 9 yıl 9 ay 12 gün olan zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalılığının davalı Kurum tarafından 6 yıl 7 ay kabul edilerek 3 yıl 2 ay 12 günlük kısmının iptal edilerek önceden yapılandırma sırasında ödenen primlerin bir kısmının iade edilmek istendiğini belirterek,

davacının davalı Kurum tarafından kabul edilmeyen 3 yıl 2 ay 12 günlük sürede zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle görev, yetki, derdestlik, husumet ve hak düşürücü süre itirazında bulunduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kabulü ile davacının 01.01.2000 - 31.08.2002 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulüne verilen kararı hatalı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava 2926 sayılı Kanun'a tabi Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR