Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7907 K.2023/9419

Taraflar arasındaki maluliyet oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının çalışma gücünü en az %60 oranında kaybetmediği yönündeki kurum kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, davacının maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 5510 sayılı Kanun'un malul sayılma başlıklı 25 inci maddesi gereğince, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında davacının maluliyet durumunun Kurum tarafından incelendiğini ve davacının çalışma gücünün en az yüzde %60'ını kaybetmediği kanaatine varıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 2021/21163 Karar sayılı ve 13.12.2021 tarihli kararı ile davacının, çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nca tanzim edilen 14237 Karar numaralı ve 22.07.2022 tarihli raporda da davacının, çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağının belirtildiği,

dolayısıyla, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu kararı arasında bir çelişki oluşmadığından ve söz konusu kararlar birbiriyle uyumlu olduğundan, davacının çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmemiş olduğu ve malul sayılamayacağının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, mahkemece verilen kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ,davacının malul olmadığının yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edilmiş bulunduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının meme kanseri nedeniyle tedavi gördüğünü, böbreğinin alındığını, çalışma gücünün yok denecek kadar azaldığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR