Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8701 K.2023/9156

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde çalıştığını, davacının 26.03.2003 tarihinde davalı iş yerinde müdür olarak çalışmaya başladığını, 13.10.2009 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davacının 26.03.2003-16.05.2013, 01.11.2005-02.05.2006, 01.11.2006-11.05.2007 tarihleri arasında davalı iş yeri dışında,yine davalı şirkete ait inşaat iş yerinde çalışmış olarak gösterildiğini, davacının 26.03.2003-16.05.2013, 01.11.2005-02.05.2006, 01.11.2006-11.05.2007 tarihleri arasında davalı şirkete ait otel iş yerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevabında, davacı talepleri açısından hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının hizmet süresinin Marmaris 1. Asliye Hukuk 2013/741 Esas sayılı dosyasından tespit edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacak talep etmeyeceğine dair ibraname verdiğini, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.03.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararıyla; davacının yönetici olduğu da dikkate alındığında, bodro tanığı ...'in beyanına itibar edilerek davacının 1 Nisandan itibaren davalı otel işyerinde çalışıyor olduğu kanaatine varılmakla; Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, Davacının davalıya ait ... sicil nolu otel işyerinde ; 01.04.2003-16.05.2003 tarihleri arasında 45 gün asgari ücretle, 01.04.2006-02.05.2006 tarihleri arasında 31 gün asgari ücretle, 01.04.2007-11.05.2007 tarihleri arasında 40 gün asgari ücretle, fiilen çalıştığının tespitine, Fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz isteminde bulunmuştur. 2. 10. Hukuk Dairesinin 16.01.2019 tarih 2016/14740 Esas, 2019/235 Karar sayılı bozma ilamında; 2.1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi; davacı vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.2.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular ışığında mahkemece resen araştırma ilkesi gereğince, davacı ve davalı tarafların gösterdiği tanık beyanları ile yetinilmeyip, çalışmanın geçtiği iddia edilen dava konusu dönemde işyerinden bildirimi bulunup iptal edilmeyen diğer bordrolu tanıkların beyanlarına başvurulmalı, davacının çalışmasını bilebilecek, çalışmasının geçtiği iddia edilen işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinin sahipleri ve iş yeri çalışanları, zabıta marifetiyle tespit edilerek,

bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının ücretini elden mi banka aracılığı ile mi aldığı tespit edilerek yöntemince gerekli araştırma yapılmalı, iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, işyerinde davacı tarafından ne süre ile ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliğine göre eylemli çalışmanın var olup olmadığı, sürekli veya kesintili olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda bordo tanıkları dinlenilmiş, bilirkişiden 04.01.2023 tarihli rapor aldırılmakla; Davanın kısmen kabul kısmen reddine, Davacının davalıya ait 1037087 iş yeri nolu iş yerinde asgari ücretle, 01.11.2005-30.11.2005 tarihleri arasında 30 gün, 17.01.2006-01.05.2006 tarihleri arasında 106 gün, 22.02.2007-22.03.2007 tarihleri arasında 29 gün, 23.03.2007-04.05.2007 tarihleri arasında 43 gün çalıştığının, Toplamda kurumu bildirilmeyen gün sayısının 208 gün olduğunun tespitine, Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerinin temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili; yazılı delil olmaksızın tanık beyanlarıyla verilen kararın hatalı olduğunu, davacının protokol düzenleyerek hakkından feragat ettiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. Davalı Kurum vekili; yazılı delil olmaksızın tanık beyanlarıyla verilen kararın hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 26.03.2003-16.05.2013, 01.11.2005-02.05.2006, 01.11.2006-11.05.2007 tarihleri arasında davalı şirkete ait otel iş yerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 ncü maddesinin 2 inci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin 7,8,9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 inci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası,

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunu'nun 428 inci maddesinin 2 inci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR