Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8770 K.2023/10835

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı idarenin talebi ve Kaymakamlık makamının oluru dahilinde İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Halk Eğitim Müdürlüğünce Baykan ilçesinde 1992 yılında biçki-dikiş-el nakışları kursları açıldığı, davalı idarenin 23.11.1992 tarih 2615 sayılı oluru ile davacının söz konusu işbu kurslarda öğretici olarak çalıştırılmak üzere istihdam edildiğini, davacının işbu tarihler arasındaki çalışmalarının karşılığı davalı İdare tarafından eksik olarak sunulduğunun maaş bordrolarından da açıkça anlaşıldığını beyanla 23.11.1992-15.06.1993 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalışmış olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça ileri sürülen itirazları kabul etmediklerini, ikame olunan davanın şartları oluşmadığını, ayrıca davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra ikame edildiğini, öte yandan dava hizmet tespitine ilişkin olup yasal hasım olan SGK İl Müdürlüğü'nün davalı olarak gösterilmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili tarafından, davada hak düşürücü sürenin dolduğunu, davacının çalışma olgusunun Yargıtayın kabul ettiği ilkelere uygun olarak ispatlanması gerektiğini, dava konusu hizmetin geçtiği yerin kamu kurumu olduğu dikkate alınarak iddianın yazılı delillerle ispatı gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan hesaplama sonucu eksik yatırılan sigorta primlerinin olmadığı anlaşıldığından davacı tarafça açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna itibar edilerek kurulan hükmün hatalı olduğunu, mahkemece usul ve yasaya uygun karar verilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunun kesin delil hükmünde olmayıp, takdiri delil niteliğinde olduğunu, ayrıca feri müdahil Kurum tarafından davacının hizmetleri sonradan tescil edilerek davayı konusu bıraktığını, dava tarihi itibariyle uyuşmazlık konusu çalışmalara ilişkin tescil durumu bulunmadığını, öte yandan davacının resmi belgelerde belirtilen ders saatlerinden sonra kursta kalmanın haklı gerekçesi olup olmadığının araştırılmadığını, davacının işyerindeki çalışmasının sadece ders saatleriyle sınırlı kalmadığını, kamu tanıklarının dinlenilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, usta öğretici olarak görev yapan davacının 23.11.1992-15.06.1993 tarihleri arasında eksik bildirilen hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenilen kamu tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,