Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8998 K.2024/2831

Taraflar arasındaki eşinden ve babasından çift ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 06.03.2023 tarihli ve 2023/702 Esas, 2023/2016 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına BAM Dairesince direnilmesi üzerine karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 06.03.2023 tarihli ve 2023/702 Esas, 2023/2016 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davacının 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan eşinin 14.08.2019 tarihinde vefatı üzerine 4/a ölüm aylığı bağlandığı, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan babasının 06.10.1982 tarihinde vefat ettiği, anılan yasal düzenlemeler kapsamında dava irdelendiğinde;

bu tür ölüm sigortasından aylık tahsislerinde, ayrık durumlar dışında genel kural olarak hakkı doğuran olay tarihinde yürürlükte olan yasal mevzuatın uygulanması gerekmekte olup, buna göre sigortalı eşin yaşamını yitirdiği 14.08.2019 tarihi itibarıyla davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 54 üncü maddeleri olup,

54 üncü maddenin 5 inci bendine göre hak sahibinin tercihine göre ana/baba veya eşe ait dosyaların birinden aylık bağlanacağı açık düzenlemesi karşısında babasından ölüm aylığı alması mümkün bulunmamakta olup direnme yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.