Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9556 K.2024/11805

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemi davası nedeniyle Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesinin esastan redde ilişkin kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ve davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu ve duruşma talep ettiği, ancak kararın miktar itibariyle duruşmaya tabi işlerden olmadığı anlaşılarak duruşma isteminin reddine karar verilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Aynı zamanda Hukuk Muhakemeleri Kanununda kararın bozulması üzerine uygulanacak temyiz kesinlik sınırı noktasında 14.11.2024 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Kanun'un 22.maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın ek 1/3 üncü maddesi olarak getirilen düzenlemenin yürürlük tarihinin 7531 sayılı Kanun'un geçici 1/6 ncı maddesi gereği Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanacağı iş bu kararın ise anılan kanun yürürlüğünden önce verildiğinden uygulanmayacağı açıktır.

O halde karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri kapsamında, uygulanması gereken temyiz (kesinlik) sınırının HMK 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda; usuli kazanılmış haklar da gözetildiğinde her bir davacının maddi tazminat istemleri ile manevi tazminat istemlerinin kısmen reddolan kısımların birbirlerinden bağımsız birer dava olarak, bozma kararına uyarak esas hakkında karar veren İlk Derece Mahkemesi karar tarihi olan 26.04.2023 günü itibariyle yürürlükte bulunan 238.730,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz eden davacılar vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. Öte yandan davalı vekilinin temyiz itirazının ise katılma yoluyla ileri sürülmüş olup, HMK'nın 366 ncı maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan HMK'nın 348/2 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.