Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9716 K.2023/8680

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ...'a ait işyerinde 09.09.2014 tarihinden 10.07.2015 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, ancak davacının işe girişinin sigortaya 05.05.2015 tarihinde bildirildiğini, aldığı en son ücretin 900 Euro olduğunu sigorta kayıtlarında bu ücretin daha düşük gösterildiğini belirterek, davacının, davalıya ait işyerinde 09.09.2014 ile 10.07.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına, davacının bu hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacının uzaktan akrabası olduğunu ve müvekkilinin ablasının evinde kaldığını, davacının kendi memleketinde hemşire olarak çalıştığını, misafir olduğu sürece müvekkilinin ablasının bakımında ailesine yardımcı olduğunu, davacı tarafın çalıştığını iddia ettiği dönemde resmi çalışma izninin bulunmadığını, davacının aldığı ücretin asgari ücret olduğunu öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil SGK vekili cevap dilekçesi ile davacının davalı işveren tarafından bildirilen ücretlerin eksik gösterildiğini iddia ettiğini ancak bordrolardaki ücretlerin aksini ispatlayan belge bulunmaması nedeniyle talebinin reddinin gerektiğini, tespiti istenen dönemle ilgili olarak bordro tanıklarının dinlenmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2019 tarihli 2015/513 Esas 2019/284 Karar sayılı kararıyla; [TCKN] TC kimlik numaralı davacı İnci Yusuf’un, davalı ...’a ait “...5 sicil nolu ev hizmetleri işi işyerinde bakıcı olarak 09.09.2014-10.05.2015 tarihleri arasında ve yeniden 31.07.2015-22.08.2015 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz 265 gün çalıştığı, 33 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirildiği, 232 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli 2019/2022 Esas 2021/1822 Karar sayılı kararıyla; feri müdahil Kurum ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı tarafın 09.09.2014-10.07.2015 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini istediği, Mahkeme tarafından 09.09.2014-10.05.2015 tarihleri arasında ve yeniden 31.07.2015-22.08.2015 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz 265 gün çalıştığı, 33 günlük çalışmasının feri müdahil Kuruma bildirildiği, 232 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine yer verilerek ve ayrıca talep de aşılarak davanın kabulüne karar verilmesinin ve bu şekilde kendi içinde çelişkili hüküm kurulmasının yerinde olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile [TCKN] TC kimlik numaralı davacı İnci Yusuf’un, davalı ...’a ait “...5 sicil nolu ev hizmetleri işi işyerinde bakıcı olarak 09.09.2014-10.05.2015 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz 243 gün çalıştığı, 5 günlük çalışmasının fer’i müdahil kuruma bildirildiği, 238 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili, davacının akrabası olduğunu, 2014 yılı eylül ayında Makedonya'dan Türkiye'ye geldiğini, davalının ablasının evinde misafir olarak kalmaya başladığını ve bu süreçte ablasının bakımına yardımcı olduğunu, çalışma izni çıkmasını müteakip kuruma hizmetinin bildirildiğini, sadece kuruma bildirilen sürede asgari ücretle çalıştığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Feri Müdahil SGK vekili, davacının çalışma izni olmadığını, iddia edilen dönemde fiili çalışma olsa dahi yasal olarak iş akdinin kurulduğundan söz edilemeyeceğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle ; Davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,