Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9903 K.2024/6715

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1990 tarihinden bu yana 5601019918144 SSK sicil numarasiyla Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde çalıştığını, aylık ücret almasına, tam gün çalışmasına rağmen çalışmalarının Kuruma eksik yansıtıldığını, primlerinin de eksik yatırıldığını, hafta, resmi ve dini bayramar tatillerinde de çalıştığını ayda 30 gün çalışmanın Kuruma bildirilmesi gerekmekte iken eksik bildirildiğini belirterek eksik ça1ışma günlerinin tespitine kadar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; usta öğretici olarak part-time çalışan sigortalının tam gün çalıştığı şeklinde değerlendirilmesine imkan olmadığını belirterek davanın reddini, istemiştir.

Davalı MEB vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın idari yargının görev alanına girdiğini, usta öğreticilerin saat başı ücret ile belirli sürelerde (kurs süresince) çalıştığını konu ile ilgili Yönetmeliğin 5 inci maddesinde, uzman ve usta öğreticilerinin geçici veya ek ders görevi verilerek görevlendirileceklerinin belirtildiğini 8 inci maddesine göre bunların haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğu,

9 uncu maddesinde de günlük çalışma süresinin 8 saat olduğunu, Kurum müdürünce bunların cumartesi ve pazar günleri de dahil 08:00-23:00 saatleri arasında çalıştırılabileceğinin belirtildiğini, uzman ve usta öğreticilerinin bütçe kanunları ile belirlenen saat ücreti esas alınarak ücretinin ödendiğini 7,5 saatlik çalışma süresi 1 gün kabul edilerek bir ay için prime esas gün sayısı hesaplanarak sigorta primlerinin yatırıldığını, çalışılmayan saatlerin dikkate alınmadığını, davacının çalışma sürelerinin tam olarak Kuruma bildirildiğini, kuruma eksik bildirilen çalışmasının bulunmadığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.02.2012 tarihli ve 2010/472 Esas, 2012/110 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının 01.02.1990 - 16.05.1994, 03.08.1998 - 30.11.1998, 11.01.1999 - 30.07.1999, 14.02.2000 - 01.07.2000, 01.09.2000 - 09.10.2000, 14.02.2002 - 24.10.2002, 01.05.2003- 02.06.2003, 13.12.2004 - 17.06.2005, 14.11.2005 - 31.05.2006, 08.12.2006 - 29.06.2007, 12.09.2007 - 18.04.2008, 11.06.2008 - 26.12.2008, 10.02.2009 - 10.09.2009, 17.11.2009 - 30.04.2010 tarihleri arasında davalı ... bünyesinde sürekli olarak çalıştığının, çalıştığı bu sürelerden 1990 yılı 1. dönemde 49 gün, 2. dönemde 34 gün, 3. dönemde 46 gün, 1991 yılı 1. dönemde 44 gün,

2. dönemde 34 gün, 3. dönemde 34 gün, 1992 yılı 1. dönemde 56 gün, 2. dönemde 58 gün, 3. dönemde 53 gün, 1993 yılı 1. dönemde 63 gün, 2. dönemde 57 gün, 3. dönemde 71 gün, 1994 yılı 1. dönemde 62 gün, 1998 yılı 2. dönemde 14 gün, 3. dönemde 28 gün, 1999 yılı 1. dönemde 42 gün, 2. dönemde 32 gün, 2000 yılı 1. dönemde 26 gün, 2. dönemde 16 gün, 2002 yılı 1. dönemde 17 gün, 2. dönemde 38 gün, 3. dönemde 12 gün, 2003 yılı 2. dönemde 8 gün, 2004 yılı 12. ayda 2 gün, 2005 yılı 1. ayda 10 gün, 2. ayda 8 gün, 3. ayda 5 gün, 4. ayda 7 gün, 5. ayda 8 gün, 6. ayda 3 gün, 11. ayda 3 gün, 12. ayda 6 gün, 2006 yılı 1. ayda 11 gün, 2. ayda 8 gün,

3. ayda 5 gün, 4. ayda 8 gün, 5. ayda 6 gün, 12. ayda 5 gün, 2007 yılı 1. ayda 8 gün, 2. ayda 8 gün, 3. ayda 6 gün, 4. ayda 8 gün, 5. ayda 5 gün, 6. ayda 6 gün, 9. ayda 5 gün, 10. ayda 7 gün, 11. ayda 6 gün, 12. ayda 10 gün, 2008 yılı 1. ayda 6 gün, 2. ayda 7 gün, 3. ayda 7 gün, 4. ayda 3 gün, 6. ayda 4 gün, 7. ayda 5 gün, 8. ayda 7 gün, 9. ayda 8 gün, 2009 yılı 2. ayda 2 gün olmak üzere toplam 1107 günlük çalışmasının diğer davalı SGK' ya eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 07.10.2013 tarih, 2012/11087 Esas, 2013/18104 Karar sayılı bozma kararında; dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, yapılacak iş, işyerinden davacının işyeri özlük dosyası ile ders programlarını, devam-devamsızlık çizelgelerini, puantaj kayıtlarını ve imzalı ücret ödeme belgelerinin tamamını getirtmek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, kadrolu öğretmen, hizmetli, şef ve usta öğreticiler gibi diğer çalışanları tespit edip dinlemek,

davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediğini belirlemek, aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığı,

ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığı belirlenerek davacının çalışmalarının tam süreli mi kısmi süreli mi olduğu tüm uyuşmazlık konusu dönem için ayrıntılı olarak tespit edilip, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı sonrası dosyaya yeni eklenen evraklar ve dinlenen tanık beyanları ışığında, bozma ilamı sonrası yeniden değerlendirme yapılmış, davacının, davalı ...

Merkezi bünyesindeki çalışmalarının tam zamanlı olduğu, iş süresince başka bir işe zaman ayıramayacağı, tüm emeğini usta öğreticilik işine harcadığı kanaatine varılmış olup bu sebeple davacının tam gün çalışma esasına göre çalıştığınının kabulüyle, eksik bildirilen sürelerin tespitine ve bu sürelerin sigortalılık süresi olarak kuruma bildirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. varılmakla davanın kabulüne davacının.

01.02.1990 - 16.05.1994, 03.08.1998 - 30.11.1998, 11.01.1999 - 30.07.1999, 14.02.2000 - 01.07.2000, 01.09.2000 - 09.10.2000, 14.02.2002 - 24.10.2002, 01.05.2003- 02.06.2003, 13.12.2004 - 17.06.2005, 14.11.2005 - 31.05.2006, 08.12.2006 - 29.06.2007, 12.09.2007 - 18.04.2008, 11.06.2008 - 26.12.2008, 10.02.2009 - 10.09.2009, 17.11.2009 - 30.04.2010 tarihleri arasında davalı ... bünyesinde sürekli olarak çalıştığının, çalıştığı bu sürelerden 1990 yılı 1. dönemde 49 gün, 2. dönemde 34 gün, 3. dönemde 46 gün, 1991 yılı 1. dönemde 44 gün, 2. dönemde 34 gün, 3. dönemde 34 gün, 1992 yılı 1. dönemde 56 gün, 2. dönemde 58 gün, 3. dönemde 53 gün,

1993 yılı 1. dönemde 63 gün, 2. dönemde 57 gün, 3. dönemde 71 gün, 1994 yılı 1. dönemde 62 gün, 1998 yılı 2. dönemde 14 gün, 3. dönemde 28 gün, 1999 yılı 1. dönemde 42 gün, 2. dönemde 32 gün, 2000 yılı 1. dönemde 26 gün, 2. dönemde 16 gün, 2002 yılı 1. dönemde 17 gün, 2. dönemde 38 gün, 3. dönemde 12 gün, 2003 yılı 2. dönemde 8 gün, 2004 yılı 12. ayda 2 gün, 2005 yılı 1. ayda 10 gün, 2. ayda 8 gün, 3. ayda 5 gün, 4. ayda 7 gün, 5. ayda 8 gün, 6. ayda 2 gün, 11. ayda 3 gün, 12. ayda 6 gün, 2006 yılı 1. ayda 11 gün, 2. ayda 8 gün, 3. ayda 5 gün, 4. ayda 8 gün, 5. ayda 6 gün, 12. ayda 5 gün, 2007 yılı 1. ayda 8 gün, 2. ayda 8 gün,

3. ayda 6 gün, 4. ayda 8 gün, 5. ayda 5 gün, 6. ayda 5 gün, 9. ayda 5 gün, 10. ayda 7 gün, 11. ayda 6 gün, 12. ayda 10 gün, 2008 yılı 1. ayda 6 gün, 2. ayda 7 gün, 3. ayda 7 gün, 4. ayda 3 gün, 6. ayda 4 gün, 7. ayda 5 gün, 8. ayda 7 gün, 9. ayda 8 gün, 2009 yılı 2. ayda 2 gün olmak üzere toplam 1105 günlük çalışmasının davalı SGK' ya eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı MEB vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı MEB vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı ...'na bağlı Halk Eğitim Merkezi Müdürlüklerinde usta öğretici sıfatıyla çalıştığı dönemlerde ayda 30 gün üzerinden çalıştığının tespitini istemiştir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428, 429 uncu maddeleri

2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80 inci maddesi (j) bendi, 86 ncı maddeleri ile 1739 sayılı Milli Eğitim ... Kanunu’nun 47 nci maddesi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi ile değiştirilen 4 üncü maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekili ile davalı MEB vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,