Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10297 K.2024/12391

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı şirkete ait iş yerinde şoför ve işçi olarak 01.10.2010-28.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdine haklı sebep olmaksızın son verilmesi sonrası sigorta primlerinin yatırılmadığını öğrendiğini, bu nedenle davalı şirkete ait iş yerinde 01.10.2010-28.06.2011 tarihleri arasındaki hizmet sürelerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili 02.06.2016 tarihli beyan dilekçesinde; davacının davalı şirkette herhangi bir çalışması bulunmadığını, davalı şirkete ait iş yerinin yanında bulunan otoparkta davacının çalışması bulunduğunu, söz konusu otoparkın tamamen farklı bir işletme olduğunu, müvekkili şirketle herhangi bir kira ilişkisinin bulunmadığını, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Özetle; “Davanın kabulüne,” dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “...öncelikle davacıya talebi açıklattırılarak, talep konusu dönemde kimin yanında çalıştığı, ne iş yaptığı, kimlerle çalıştığı, ne kadar ücret aldığı, ücretini, emir ve talimatları kimden aldığı sorulmalı ve davacının dava dışı otopark iş yerinde mi, yoksa davalı şirket nezdinde mi çalışıp çalışmadığı belirlenmelidir.

Uyuşmazlık konusu olan bu hususlara ilişkin davalı işveren tarafından talep konusu dönemde bildirilen ve dinlenmeyen tanıklar bulunması halinde dinlenerek, diğer tanık beyanları ile aralarında çelişki bulunması halinde çelişki giderilmelidir.

Ayrıca, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davacının çalıştığı iş yerinin otopark iş yeri kanaatine varılması halinde, dava dışı otopark iş yerinin işvereni tespit edilmeli ve davaya dahil edilerek, sunulacak deliller toplandıktan sonra uyuşmazlık konusu yönler hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, tüm kanıtlar değerlendirilerek karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. ” gerekçesi ile bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; " Davanın kabulüne," dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın bozulmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı şirket vekili dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi, 438. maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439. maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR