Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10386 K.2024/13101

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işverene bağlı olarak belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 19.12.1997 tarihinden 15.11.1997 tarihine kadar Kozluk PTT Müdürlüğünde kesintisiz ve aralıksız bir şekilde işçi olarak çalıştığını, bu bakımdan davalı işverenin 5 yıllık çalışma süresi boyunca hemen hemen yarı yarıya sigorta priminin eksik yatırılmış olması hem 5510 SGK Kanunu'na hem de 4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık teşkil ettiğini,

davaları ile aynı mahiyette ve davalısının aynı olduğ umüvekkilinin çalışma arkadaşı tarafından açılan 2014/11 Esas sayılı davada Mahkemece kabul kararı verilmiş olup işbu Mahkeme kararı Yargıtay 21. HD 25.10.2016 tarih 2015/22370 Esas ve 2016/3037 Karar sayılı karrı ile onandığını, işbu dosyanın arasına delil olarak alınmasını talep ettiklerini,

yukarıda arz ve izahına çalışılan nedenler ile yargılama sırasında ortaya çıkıp sayın Mahkemece res'en nazara alınacak nedenlerden ötürü müvekkilin bildirilen günlar dışlanmak sureti ile eksik bildirilen 19.12.1992 tarihinden 15.11.1997 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığının tespitine yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalılara yüklenmesini arz ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı PTT vekili cevap dilekçesinde özetle: davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;

''Mahkememizce kaldırma kararına riayet edilerek eksik hususlar için ilgili kurumlara müzekkereler yazılmıştır.

Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketinin Batman Şube Müdürlüğünün 63592598-900-E.6266 sayılı yazısında davacının 04.01.1993 tarihinde işe başladığı ve 15.11.1997 Tarihinde açıktan ataması yapılarak dağıtıcı görevine geçtiği belirtilmiştir.Yine Türk Telekom şirketine yazılan müzekkere de 24.04.1995 yılında PTT biriminde yer alan Türk Telekom şirkenin ayrıldığı 23.10.2020 tarihli yazı ile bildirilmiş ve yine 20.02.2020 tarihli Türk Telekom şirketinin yazısında davacının şirket kayıtlarında herhangi bir kaydına rastlanmadığı belirtilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerden davacının Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketinin bünyesinde 04.01.1993 - 14/11/1997 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığına karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.''gerekçesiyle,

"Tüm dosya kapsamı, evraklar birlikte değerlendirildiğinde;Davanın Kısmen KABUL ve Kısmen REDDİ ile; Davacının davalı PTT Genel Müdürlüğünde 04.01.1993 - 14/11/1997 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının TESPİTİNE," davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında:

"Fer'i müdahil Kurum vekili tarafından ileri sürülen tüm istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri yerinde olmayıp, incelenen kararın; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile feri müdahil Kurum vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı;

Fer'i müdahil Kurum vekilinin Kozluk Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 17.06.2021 tarih, 2018/655 Esas 2021/398 Karar sayılı ilamına yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine" şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; hak düşürücü sürenin değerlendirilmediğini, müvekkil yönünden husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini, davacının görevinin Türk Telekominikasyon A.Ş. bünyesinde kaldığını, tanıkların yeterince dinlenmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını talep ve beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dinlenen tanık beyanlarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR