Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10437 K.2024/11123

Taraflar arasında Mahkemesince görülen rücuan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 30.11.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, davalıların davaya konu inşaat işinin asıl işveren olduklarını ...'in alt işveren olarak sorumlu olacağını, ceza yargılamasındaki kusurun hukuk hakimini bağlamayacağı, davayı ve kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2014/245-2015/399 sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, davalı ... İnşaat taah. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne, 4.996,21 TL peşin sermaye değeri için onay tarihi olan 24.05.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum ve davalı ... İnş. Taah...Ltd.Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.06.2018 tarihli ve 2016/5314 Esas-2018/6021 Karar sayılı kararıyla; ceza davasında şirket ortakları ve müdürleri ... ve ...'nin kaza olayının meydana gelmesinden sorumlu oldukları tespit edilerek mahkumiyetleri yönünde karar verilmiş olduğundan ve bu nedenle işbu dosyada da aynı kişilere bir miktar kusur verilmesi gerektiğinden öncelikle ceza dosyasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınması, işverenin, sigortalının ve 3. kişilerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi ve sonucuna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece 16.03.2020 tarihli ve 2018/244-2020/88 sayılı kararıyla davanın kabulüne, 84.935,72 TL peşin sermaye değeri için onay tarihi olan 24.05.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan (... ve ...'ın sorumlulukları 42.467,85 TL ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

2.Dairemizin 28.03.2022 tarihli ve 2022/2842 Esas-2022/4405 Karar sayılı ilamı ile bozma sonrası davacı kurum vekilinin talep sonucunu ıslah ederek artırdığı miktar nazara alınarak hüküm kurulmasının yerinde olmadığı belirtilerek ...'ın şahsi kusurunun olup olmadığını irdeleyen kusur raporunun alınması, elde edilecek sonuca göre dava dilekçesindeki miktar gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 4.996,21 TL peşin sermaye değerli gelirin 24.05.2013 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Mihenk şirketi ile ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davanın, davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum, davalıların Kurum zararının tümünden sorumlu olduklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 30.11.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428, 439 uncu maddeleri 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesidir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,