Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10661 K.2024/13543

Taraflar arasındaki teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince talebin bir kısmı için karar verilmesine yer olmadığına, kalan kısmı için davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.05.1995 tarihinde Tarım Bağ-Kur tescilinin yapıldığını, eksik hesaplama nedeniyle sadece 1830 gün hizmet günü verildiğini, 04.05.1995 tarihi itibariyle Tekkeköy Ziraat Odasına kaydı bulunan davacının o tarihlerde tarımsal faaliyet ile geçimini sağladığını, davacının 31.12.2010 tarihinden sonraki tarımsal faaliyetlerinden elde ettiği gelirin muafiyet sınırının altında olması nedeniyle 01.05.1995-31.12.2010 tarihleri arasındaki tarımsal faaliyetlerinden dolayı tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sigortalılığına esas ilk tescilinin ilk tevkifat kesinti tarihi olan 15.04.1995 tarihini takip eden aybaşı itibariyle 01.05.1995 tarihinde başladığını, davalının Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri ve Ticareti Müessesesi Müdürlüğüne yapmış olduğu ürün tesliminden dolayı sadece 1995/1996/1997/1999/2000/2001/2002 yılları için tevkifat yapıldığını, davalının 10.12.2020 tarihinde 7256 sayılı Yasa kapsamında borçlarının ihyası için Kuruma yaptığı başvuru sonucunda sigortalıya 01.05.1995-31.08.1995 tarih aralığındaki 120 gün, 31.08.1995-31.12.1997 tarihleri arasında 840 gün,

01.07.1999-31.07.1999 tarihleri arasında 30 gün ve 01.05.2000-31.12.2002 tarihleri arasında 960 gün olmak üzere toplam 1830 gün verildiğini, 2002 yılından sonra davacının Kuruma ürün teslimatı bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; 01.05.1995-31.12.2002 tarihleri arasındaki süreleri davayı açtığı gün SGK tarafından işbu Bağ-Kur sürelerinin davacıya verildiği anlaşıldığından işbu tarihler arasındaki süreler yönünden davacının talebi konusuz kaldığından dolayı esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının 01.01.2003-01.05.2010 tarihine yönelik talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 25 yıldır hayvan yetiştiriciliği yaptığı dava açıldığı tarih itibariyle de en az 6 hayvanın yetiştiriciliğini yaptığının sabit olduğunu, 1995 yılından itibaren Ziraat Odası üyeliğinin bulunduğu ve üyeliğinin halen devam ettiğini, 5000 m2 alanda tarım yaptığı sabit olmasına rağmen verilen kararın hakka ve hukuka aykırı olduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur. C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri ve Ticareti Müessesesi Müdürlüğü tarafından davacının Bağ-Kur prim hesabına sadece 1995/1996/1997/1999/2000/2001/2002 yılları için kesinti yapıldığı, 01.05.1995-31.12.2002 tarihleri arasındaki sürelere yönelik davanın davayı açtığı gün SGK tarafından işbu Bağ-Kur süreleri davacıya verildiği anlaşıldığından, işbu tarihler arasındaki süreler yönünden davacının talebinin konusuz kaldığından dolayı esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Mahkeme kararında bir isabetsizlik olmadığı,

davacının 01.01.2003-01.05.2010 tarihine yönelik talebinin ise davacının işbu dönemler açısından ne ürün tevkifatı ne de prim ödemesi bulunmadığından işbu tarihler açısından davanın reddine yönelik kararda da bir isabetsizliğin olmadığı, İlk Derece Mahkemesinin bu karar ve gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu, Dairece de bu karar ve gerekçeye itibar edildiği,

davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı ve reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla İlk Derece Mahkemesince usul ve yasaya uygun bir şekilde değerlendirilerek hüküm kurulmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. Maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; ara kararda dosyanın bilirkişiye tevdi takdir edilmişken dosyanın bilirkişiye gönderilmediği, tanık ifadelerinde tarımsal faaliyette bulunduğunun beyan edildiği, oda kayıtları ve diğer araştırmalarda gelen cevabi yazıların lehine olduğu, Tekkeköy Ziraat Odasının 26.08.2024 düzenleme tarihli belgesine göre 04.05.1995 tarihinden beri çiftçi belgesine sahip bulunduğu, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından verilen 03.09.2021 tarihli belgeye göre şahsa ait tarımsal faaliyete elverişli tapulu taşınmazlar ile 01.05.1995-01.05.2010 arası döneme ait hayvan varlığının bildirildiği, Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiği gerekçeleriyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden dolayı 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR