Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10948 K.2024/12164

Taraflar arasındaki 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmanın geçerli olduğunun ve kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 5.10.2023 tarihli ve 2023/10078 Esas, 2023/9295 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 5.10.2023 tarihli ve 2023/10078 Esas, 2023/9295 sayılı kararına karşı direnilmiş ise de 24.07.2019 ve 24.12.2019 tarihli dilekçeleri ile çalışılan süre olarak 5100 gün borçlanmak için talepte bulunduğu, Kurum tarafından 27.12.2019 tarihli işlem ile 2676 gün tahakkukun yapıldığının bildirildiği, davacının 25.2.2020 ve 10.03.2020 tarihlerinde yaptığı başvurunun Kurum tarafından 13.3.2020 ve 13.4.2020 tarihli işlemlerle reddi üzerine eldeki davanın 20.6.2020 tarihinde açıldığı,

davacının vergi kaydına dayalı esnaflık sürelerinin borçlanılması talebine ilişkin Mahkemece, vergiye tabi çalışmanın Alman Rant Sigortası (TR-4) yer almadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, davacının iddiasına konu kendi nam ve hesabına çalışma konusunda, yurt dışındaki vergi, sigorta ve adres kayıtları getirtilip böyle bir çalışmanın olup olmadığı ve bu çalışmanın rant kapsamında bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği şeklinde kararın bozulması gerekirken Dairemizce "...talep tarihi itibarıyla geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek,

davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 20.06.2020 tarihinde geçerli, yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi gerektiği...." şeklinde hatalı bozma yapılmakla birlikte İlk derece Mahkemesince '' Davacı tarafın sunduğu Hamburg-Altona Vergi Dairesinin 29.06.2021 tarihli yazısına göre davacının Almanya ülkesinde 09.01.2004 tarihinden başlayarak gelir vergisi,

katma değer vergisi (muamele vergisi) ve işletme vergisi kayıtları bulunmakla birlikte, buna istinaden tescilli bulunan sigortalılık sürelerinin varlığını tespite yarayacak bilgi veya belge sunulmadığı, şu halde, davacının davalı Kurumca prim borcu tahakkuku yapılan sigortalılık sürelerinin dışında borçlanabileceği sigortalılık sürelerinin varlığı yöntemince ispat edilemediği...'' değişik gerekçesi ile direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve bu hususun incelenmesinin Genel Kurulun uhdesinde bulunduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.