Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11027 K.2025/1515

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın.... sicil sayılı ..... Temizlik Taahhüt Hizmetleri ... ünvanlı işyerindeki çalışmalarının fiili olmadığının denetmen raporu ile tespit edildiğini, aylık bağlama şartlarını yerine getirmediği anlaşıldığından aylıklarının durdurulduğunu, ödenen aylıklarının tahsili için borç bildirim belgesinin davalıya tebliğine rağmen ödeme yapılmadığını beyanla 86.743,93 TL Kurum alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili dilekçesi ile davalının dava dışı ....'a ait işyerindeki çalışmaların fiili olmadığının denetmen raporu ile tespiti ile iptal edilmesi sonrası aylık bağlama tahsis koşulları ortadan kalktığından aylığın bağlandığı tarihten kesildiği tarihe kadar Kurumca davalı hesabına yapılan aylık ödemeleri borç çıkartılmış ve temerrüt tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan talep olunmuş davalı tarafından Kurum aleyhine ikame olunan Konya 4. İş Mahkemesinin 2017/477 Esas sayılı dosya ile ...'ın 30.06.2011 tarihinde 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığına

ve takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.12.2020 tarih 2020/782 E., 2020/7976 K. sayılı ilamı ile "30.06.2011 ibaresi silinerek 17.07.2011 ibaresinin, 01.07.2011 ibaresinin silinerek 01.08.2011 ibaresinin yazılmasına" karar verilerek hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

verilen kararın 31.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış, davalının hesabına 22.04.2010-22.07.2011 tarihleri arası dönem yapılan ödemeler yersiz ödeme kapsamında kaldığı anlaşılmakla eldeki davanın kısmen kabulü ile 14.312,52 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 17.05.2007-30.11.2007 tarihleri arasında kalan dönemde geçen çalışmaların fiili çalışmaya dayalı olmaması nedeniyle iptali ve giderek davacıya bağlanan yaşlılık aylığı şartlarının kaybı nedeniyle aylığın da iptali ve 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesinin "a" bendi hükümlerine istinaden yapılan borç tahakkuku işlemi nedeniyle yersiz yapılan yaşlılık aylığının tahsili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası, 96. maddesinin 1. fıkrasının a bendi hükümleri ile Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.12.2020 tarih 2020/782 E., 2020/7976 K. sayılı ilamı ile kesinleşen Konya 4. İş Mahkemesinin 2017/477 Esas, 2019/185 Karar sayılı dosyası, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR