Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11527 K.2024/13249

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; 18.09.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sebebiyle, sürekli iş göremezliğe uğrayan Kurum sigortalısına Kurumca yapılan masraf ve ödemelerden %50'lik kısmının davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli ve 2019/302 Esas, 2021/123 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.06.2021 tarihli ve 2021/1873 Esas, 2021/1638 Karar sayılı kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 15.09.2022 tarihli 2022/7649 Esas, 2022/10570 Karar sayılı kararında; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun davaya konu olayı tam olarak irdelemediği ve eksik değerlendirmeler içerdiği, öncelikle olayla ilgili hazırlanan müfettiş raporu, tazminat ve ceza dava dosyası da gözetilerek, dava dışı Belediye Başkanlığı ile davalı arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olup olmadığının irdelenmesi gerektiği, ayrıca 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca hak sahiplerine bağlanan gelirler ve fiili ödemeler bulunduğu görülmekle, anılan hususlar da gözetilerek, rücu alacağının yöntemince belirlenip davacı Kurum talebi çerçevesinde yapılacak değerlendirmeyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği hususlarına işaretle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 15.971,55-TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihinden, 29.696,04-TL hastane giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kazasının oluşumunda davalı işverenliğin %100 oranda kusurlu olduğunu, eksik ve hatalı bir şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum alacağının eksik hesaplandığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci ve 76 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz edenin sıfatına göre bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, dosya kapsamına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR