Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11800 K.2025/1209

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 01.10.1993-02.09.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve ... Şirketi vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, müvekkili ... Şirketinin 13.07.1995 tarihinde kurulduğunu, eldeki davanın 17.11.2005 tarihinde açılması karşısında dava tarihinden geriye doğru 10 yıl öncesine ilişkin zamanaşımı bulunduğunu, davacının 1981 doğumlu olup 1993 yılında 12 yaşında olabileceğini, bu durumda işyerinde çalıştığının kabul edilmesinin mümkün olmadığını, şirket bünyesinde zaman zaman çalıştığını ve çalışmalarının da Kuruma bildirildiğini, bunun dışında başkaca bir çalışmasının bilinmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş;

Davalı Kurum vekili, Kurum kayıtlarında dava dışı ... ...'a ait işyerinde 10.02.1999 tarihli işe giriş bildirgesiyle 15 gün çalışmasının bulunduğunu, bu haliyle çalışmalarının parçalı olduğunu, davacının iddiasını her türlü şüpheden uzak delille ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2017/250 E. 2022/64 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... İnşaat Turz. Paz. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde 01.03.1997 ila 31.12.1999 tarihleri arasında 916 gün, 01.01.2001 ila 30.07.2001 tarihleri arasında 180 gün, 01.03.2003 ila 31.08.2005 tarihleri arasında 350 gün olmak üzere toplam 1446 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 09.05.1999 tarihi olarak sayılmasına, 01.03.1997 - 09.05.1999 tarihleri arasında kalan sürenin çalışma gün sayısına eklenerek yaşlılık aylığına esas prim ödeme gün sayısına eklenmesine, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davacının diğer sürelere ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 13.11.2022 tarihli ve 2022/11984 E. 2022/13633 K. sayılı ilamında; davacıya, ölen davalının mirasçılarını davaya dahil etmek üzere süre verilmesi ve usulünce taraf teşkili sağlandıktan sonra, hüküm kurulması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... İnşaat Turz. Paz. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde 01.03.1997 ila 31.12.1999 tarihleri arasında 916 gün, 01.01.2001 ila 30.07.2001 tarihleri arasında 180 gün, 01.03.2003 ila 31.08.2005 tarihleri arasında 350 gün olmak üzere toplam 1446 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 10.05.1999 tarihi olarak sayılmasına, 01.03.1997 - 09.05.1999 tarihleri arasında kalan sürenin çalışma gün sayısına eklenerek yaşlılık aylığına esas prim ödeme gün sayısına eklenmesine, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davacının diğer sürelere ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi, 438. maddesinin 7, 8, 9. fıkraları ile 439. maddesinin 2. fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR