Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11882 K.2025/11792

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davacının 7440 sayılı Kanun kapsamında vaki feragatı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 13.03.2024 tarihli ve 2024/2782 Esas, 2024/2676 Karar sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; kararın tebligat tarihinin 13.01.2024 tarihi olduğunu, temyiz süre sonu 27.01.2024 tarihi olup cumartesi gününe denk geldiğini, 29.01.2024 tarihinde süresinde temyiz edildiğini, temyiz dilekçesinin süreden reddine dair kararın hatalı olduğunu, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.