Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12092 K.2025/1130

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkete ait iş yerinde çalışırken 06.06.2007 tarihinde iş kazası geçirdiğini, davacının sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından %19,2 olarak belirlendiğini, İzmir 10. İş Mahkemesinde işveren aleyhine açılan davada Kurum tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmesi üzerine dosyanın Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiğini ve davacının sürekli iş göremezlik oranının %19,2 olarak belirlendiğini, taraflarca itiraz edilmesi üzerine dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderildiğini,

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından sürekli iş göremezlik oranının %38,2 olarak belirlendiğini, Adli Tıp Genel Kurulu tarafından ise sürekli iş göremezlik derecesinin %30,2 olduğunun tespit edildiğini, davacının Kuruma başvurarak sürekli iş göremezlik oranının %30,2 olarak tespitini talep ettiğini fakat Kurum tarafından talebinin reddedildiğini beyanla davacının 06.06.2007 tarihinde meydana gelen iş kazasından itibaren geriye dönük olarak tüm haklarının %30,2 maluliyet oranı üzerinden ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde meslekte kazanma gücünü %19,2 oranında kaybettiğini, davacının 22.07.2020 tarihli dilekçesi ile İzmir 10. İş Mahkemesinin 2018/308 Esas ve 2019/530 Karar sayılı dosyası gereğince talepte bulunduğunu ve söz konusu davada Kurumun taraf olmadığını ve söz konusu davanın Haz Mermer Sanayi ve Tic. A.Ş. aleyhine açılan işçilik alacaklarının tahsili talepli olduğunun anlaşıldığını ve Kurumca herhangi bir işlem yapılmadığını, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu beyanla davanın reddi gereğini savunmuştur. Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının davasının kabulüne, 1-[TCKN] TC Kimlik numaralı davacı ...'in 06.06.2007 tarihinde davalı işyerinde çalışırken geçirdiği iş kazası nedeniyle 03.12.2007 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre meslekte kazanma gücü kaybı oranının %30.2 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "A) Davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İzmir 12. İş Mahkemesince verilen 05.12.2023 tarih, 2020/295 Esas ve 2023/441 Karar sayılı ilâmının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden hüküm verilmek suretiyle kaldırılmasına,

B) 1-Davacının davasının kabulüne,

[TCKN] TC Kimlik Numaralı davacı ...'in 06.06.2007 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde çalışırken geçirdiği iş kazası nedeniyle 03.12.2007 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre meslekte kazanma gücü kaybı oranının %30,2 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.