KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/12121 E., 2025/2282 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/1467 E., 2024/1890 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 41. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/16 E., 2024/102 K.
Karar Metni
505 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 01.09.1985-10.03.1999 tarihleri arasında aralıksız biçimde çalıştığı hususunun tespiti ile eksik bildirilen gün sayılarının sigortalı hizmetlerine katılmasına karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarına göre davacının diğer davalıya ait iş yerine belirtilen süre içerisinde girişi ve çalışması bulunmadığını, bu itibarla Kurum kayıtları ile çelişen davanın reddini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile
'' ...Davanın kısmen kabulü ile
Davacı ...'ın bir hizmet akdine bağlı olarak ...'a ait ... sicil numaralı (maden iş yeri) ... Linyit İşletmesi iş yerinde 01.09.1985-20.04.1998 tarihleri arasında 01 Eylül de başlayan ve 30 Nisan da sona eren sezonluk olarak sigortalı ve sigortasız olarak çalıştırıldığı anlaşıldığından, tabloda belirtilen,
Dönemi Prim Ödenen Gün Sayısı Eksik ödenen prim gün sayısı
1985/3.dönem6060
1986/1.dönem7113
1986/3.dönem17103
1987/1.dönem2118
1987/3.dönem0120
1988/1.dönem0120
1988/3.dönem0120
1989/1.dönem0120
1989/3.dönem0120
1990/1.dönem7113
1990/3.dönem0120
1991/1.dönem0120
1991/3.dönem0120
1992/1.dönem0120
1992/3.dönem4179
1993/1.dönem9111
1993/3.dönem3783
1994/1.dönem 6114
1994/3.dönem4278
1995/1.dönem1119
1995/3.dönem3387
1996/1.dönem3288
1996/3.dönem0120
1997/1.dönem2298
1997/3.dönem10110
1998/1.dönem 29 81 olarak toplam 2765 günlük sürenin sigortasız olarak çalıştırıldığı ve bu 2765 günlük sürenin 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 8. fıkrası gereğince sigortalılık süresi olarak tespitine,
Davalı şirket yönünden pasif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine,'' dair karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, beyan etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, tanıkların beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu ve davacının çalışma olgusu ile nasıl çalıştığı ve hangi sürelerde çalıştığı olgusunun dosyada bulunan deliller ile nitelendirilmiş olduğu, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/12121, K. 2025/2282, 18 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama