Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12658 K.2025/1664

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 01.01.2006-17.11.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, dava konusu devrede davacı ...'nin davalı işveren ...'e ait .... plakalı dolmuş işletmesinde çalıştığına dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının dava konusu olarak belirtilen tarihler arasında müvekkili yanında çalışmadığını, ancak tektekçi olarak ihtiyaç olduğunda günü birlik yevmiye usulü birkaç kez çalışmasının süreklilik arz etmediği gibi esasen davacının 30.10.2003 tarihinden beri önceden başlayan ve kesintisiz devam eden Bağ-Kur sigortalılığının olduğunu, çakışan sigortalılık nedeniyle iddia konusu dönemde SSK sigortalılığına geçerlilik tanınamayacağını, hak düşürücü sürenin de geçmiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2019/17 E. 2022/221 K. sayılı kararıyla; davacının davalı işveren ... ... nezdindeki işyerinde 16.08.2006-12.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdiyle asgari ücret karşılığı 1124 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.11.2022 tarihli ve 2022/12314 E. 2022/14427 K. sayılı ilamında; dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarından davacının ...'e ait otobüste şoför olarak çalışmasının varlığı sabit ise de çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri tanık anlatımlarından tam olarak anlaşılamadığından, bu hususun somut olarak belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle tanıkların yeniden beyanının alınarak davacının çalışmasının başlangıç ve bitiş tarihlerinin tespit edilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, davacının davalı işveren ... ... nezdindeki işyerinde 16.08.2006-12.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdiyle asgari ücret karşılığı 1124 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum, yeterli inceleme yapılmadığını, davalılar vekili, çalışmanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi, 438. maddesinin 7, 8, 9. fıkraları ile 439. maddesinin 2. fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79. 5510 sayılı Kanun'un 86. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR