Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12664 K.2025/263

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 871053761 Bağ-Kur numaralı 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalılığı tescil edilen müvekkilinin, istanbul defterdarlığı kağıthane vergi dairesindeki ... vergi numarası ile olan vergi kaydının, davalı Kurumca şüpheli ve sahte olması gerekçesi ile iptal işleminin yerinde olmadığından, fiilen, kayda dayalı ve de kendi adına, serbest esnaf faaliyetini icra etmesi sebebi ile 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihi arasındaki Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum Baş Müfettişliğinin, 29.07.2008 tarih 1 sayılı raporu ve Teftiş Kurulu Başkanlığının, 14.10.2008 tarih, 333075 sayılı oluru doğrultusunda Mecidiyeköy Vergi Dairesindeki 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kaydının sahte olduğunun tespit edildiği aynı hususta Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/19737 hazırlık nolu soruşturmasının bulunduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2010 tarihli kararı ile davanın kabulu ile, davalı Kurumun, davacıya ait Esnaf Bağ-Kur iptal işleminin geçersizliği ile davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 22.03.2012 tarihli kararında; "...Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Terme Vergi Dairesindeki kaydından dolayı 19.08.1999 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescilinin yapıldığı,bu tescil işleminin 25.09.1999 tarihinde Kurum sistemine yüklendiği,vergi kaydının sona erdiği 31.12.2000 tarihi itibariyle terkinin yapıldığı,

ancak daha sonra Mecidiyeköy Vergi Dairesinde bulunan ... vergi numarasında 01.03.1983-30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kaydına ait sigortalılık belgesinin 12.01.2005 tarihinde Kuruma intikal ettirilmesi üzerine Kurumun bu kaydı araştırdığı ve kaydın davadışı kişiye ait olduğunun vergi dairesince bildirildiği,buna rağmen davacının Kuruma tabi 01.03.1983-30.06.1985 ve 01.09.1999-31.12.2000 tarihleri arasındaki hizmetinin SSK'ya aktarıldığı ve buradan emekli olduğu,dosyasının tamamının arşivde bulunmadığı,

Kurum müfettişinin 29.07.2008 tarih ve 1 sayılı raporu üzerine açılan soruşturma sonucunda, davacının Mecidiyeköy Vergi Dairesi adına ... vergi numarasında 01.03.1983-30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kaydına ait sigortalılık belgesini sahte olarak Kuruma intikal ettirdiği ve Kurumdan yersiz hizmet süresi kazanmasıyla ilgili Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/80 Esas sayılı dosyasındaki ceza davasının henüz derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının 01.03.1983-30.06.1985 tarihleri arasında usulüne uygun (geçerli) bir vergi kaydının bulunmaması nedeniyle bu dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığının kabulü gerekir. Ancak davalı Kurum’un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması sigortalıya yaşlılık aylığı bağlayıp aylık konusunda umut verdikten sonra davacının sigortalılığını ve yaşlılık aylığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Ne var ki; kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz vergi kaydının davacının da katılımının bulunduğu mavazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gereklidir.

Davacının 1479 sayılı Kanun'a tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalılığını sağlayan Vergi Dairesi Müdürlüğü kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulduğu iddiasıyla, ceza davası açılması, vergi kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulup oluşturulmadığının, oluşturulmuş ise bu dava sonucu verilecek karar ile saptanmasının mümkün olması karşısında,

vergi kaydının sahtecilik yoluyla oluşturulduğunun anlaşılması halinde vergi kaydına hukuken değer verilemeyeceği bu durumda somut olaya MK 2 nci maddesi uygulanamayacağından ceza yargılamasının sonucu beklenilerek tüm delillerin bir arada değerlendirilmesi ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davalı Kurumun, davacıya ait esnaf Bağ-Kur iptal işleminin geçersizliği ile davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacı tarafından Samsun (devredilen Bağ-Kur) İl Müdürlüğü kayıtlarına Mecidiyeköy Vergi Dairesi adına, ... vergi sicil numarasında 01.03.1983 - 30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarının sahte olarak sonradan intikal ettirildiğini, bu şekilde düzenlenen sahte sigortalılık belgesi ile Kurumdan 01.03.1983 - 30.06.1985 tarihleri arasında 2 yıl 3 ay 29 gün hizmeti haksız ve yersiz kazandığını, bu hizmetleri değerlendirilerek kendisine aylık bağlandığını, bu kapsamda Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,