Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12722 K.2025/1695

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Çankaya Belediyesi Personel A.Ş.'de temizlik görevlisi olarak çalıştığını, 12.07.2019 tarihinde yaklaşık saat 07.45 sularında işyerine giderken servisten indiğinde Ahmet Taner Kışlalı Mah. 2853 Cad. üzerinde yaya geçidinden geçmekte iken çok hızlı seyreden ... idaresindeki .... plakalı Atako Destek Araç Kiralama ve Ticaret Anonim Şirketine ait otomobil tarafından çarpıldığı, müvekkilinin Çankaya Belediyesi Personel A.Ş. tarafından sağlanan bir taşıtla mesai başlangıcında iş başı yapacağı parka giderken iş kazası geçirdiğini, olayın iş kazası olarak bildirilmediğini, müvekkilinin uğradığı olayın iş kazası olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin çalışanlarına işe gidiş ve gelişlerde servis hizmeti sağlamadığını, davacının bindiği aracın işe gelip gitmesi için sağlanan bir araç yada servis hizmeti olmadığını, işçinin kendi olanakları ile işe giderken uğramış olduğu kazanın iş kazası olmadığını beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasalara uygun olduğunu beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, Çankaya Belediyesi Personel A.Ş.’de “Park Temizlik İşçisi” olarak çalışan kazazede ...'ın görevli olduğu park alanına Belediye veya bağlı şirket çalışanlarını taşıyan servis aracı ile gittiği ve araçtan indikten sonra yoldan karşıya geçerken mezkur kazanın meydan geldiği dikkate alındığında, davacının 12.07.2019 tarihinde maruz kaldığı kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13.maddesi gereğince iş kazası olduğu tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirkette “Park Temizlik İşçisi” olarak çalışan davacı ...'ın 12.07.2019 tarihinde görevli olduğu park alanına gitmek için Çankaya Belediyesi veya bağlı şirket çalışanlarını taşıyan servis aracına bindiği ve anılan araçtan indikten sonra saat: 07.45 sularında görevli olduğu parka gitmek için yolun karşısına geçmek istediği sırada kazanın meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, verilen kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu kazanın iş kazası olmadığını, davalı şirket Çankaya Belediyesi Personel A.Ş.’nin çalışanlarına aylık yol ücreti ödediğini bu nedenle servis hizmeti sunmadığını, dava konusu kazanın davacının kendi imkanıyla işe giderken yaşadığını, kazadan önce davacının binmiş olduğu aracın davalı şirkete ait olmadığını, trafik kazasının mesai başlamadan ve işyeri dışında vuku bulduğunu bu nedenle "iş kazası" olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığını belirterek temyiz bayvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesi ile özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 12.07.2019 tarihli olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR