Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12818 K.2025/796

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde ve aşamalarda özetle. 1994 yılında üretimini yapmış olduğu ürünlerin bir kısmını ...

Tarım Satış Kooperatifine sattığını ve bundan dolayı da ... tarafından 1994 yılı 10. döneminde kendisinden Bağ-Kur tevkifatı olarak 661,20 TL kesilip davalı Kuruma aktarıldığını, davacının bu tevkifat kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigorta girişinin 1994/10. dönemden başlatılması için Kuruma 01.02.2021 tarihli dilekçeyle müraacat ettiğini,

davalı Kurum tarafından "Arşiv kayıtlarımızdaki tevkifatçı firma listesinde adınızın üzerinin çizilerek iade yapıldığına dair not yazılmış olması ve iadenin tarafınıza yapılıp yapılmadığına dair herhangi bir bilgiye de ulaşılamadığından dilekçenize işlem yapılamamaktadır." gerekçesiyle taleplerinin reddedildiğini, davacının herhangi bir Bağ-Kur tevkifat prim iadesi almadığını belirterek, davalı Kurumun 02.03.2021 tarih ve E-50801745-201.02.02-21204996 sayılı işleminin iptaline, davacının 01.10.1994-01.10.2004 tarihleri arasındaki dönemde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 01.11.1994-31.12.1994 (bu tarihler de dahil olmak üzere) tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

"Somut olayda, davacının 01.10.2004 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur tescilinin bulunduğu, 1994/10 dönemine ait tevkifat listesinde davacının adının çizilerek iade yazılması nedeniyle prim tevkifatının Kuruma intikal etmediği gerekçe gösterilerek davacının talebinin reddine karar verildiği, primlerin iade edildiği yönünde delil bulunmamakla birlikte yukarıda birkaçına yer verilen emsal nitelikle Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere primlerin Kurum hesabına intikal etmemesinin tescile engel olamayacağı, bu yöndeki Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varılmıştır." gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, tevkifat iadesi konusunda Mali Hizmetler Merkez Müdürlüğü ile yazışma yapıldığını, yazışma cevabında ödemeye ait kayıt bulunamadığının, tarım tevkifat prim iadelerinin ... Bankası aracılığı ile yapıldığının ve Banka ile yapılan yazışmada Bankanın 31.12.1998 öncesine ait hesap ekstrelerine sistemsel olarak ulaşamadığının bildirildiğini; arşiv kayıtlarındaki tevkifatçı firma listesinde davacının adının üzerinin çizilerek iade yapıldığına dair not yazılmış olması ve iadenin davacıya yapılıp yapılmadığına dair herhangi bir bilgiye de ulaşılamadığından işlem yapılamadığını, Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR