Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12926 K.2025/1556

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının ...

Oto Galeri adlı işyerinde SSK sigortalısı olarak çalışmakta iken 27.06.2006 tarihinde faaliyete geçen ve ortağı olduğu şirkette SGK'nın 09.02.1993 tarihli 16-60 Ek sayılı Genelgesi kapsamında SSK sigortalısı olarak çalışmaya başladığını, 28.09.2008 tarihli 27011 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 9. maddesindeki "01.10.2008 tarihinden önce 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının b bendi kapsamında sigortalı oldukları halde,

kendilerine ait veya ortak oldukları işyerlerinden bu Kanun'un 4. maddenin birinci fıkrasının a bendine tabi prim ödemesi olanların sigortalılıkları kesintiye uğrayıncaya kadar devam ettirilir.” hükmü gereğince ortağı olduğu şirketten 4/a sigortalısı olarak bildirimlerine cevaz verildiğini, müvekkilinin 01.02.2014 tarihinde yaptığı tahsis talebine istinaden 01.03.2014 tarihinden itibaren 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığını,

müvekkilinin bu aylığı 2019 yılına kadar aldığını ve 2019 yılında Kurumun 2019/9 sayılı Genelgesine dayanarak 25.07.2006 tarihinden itibaren 4/a sigortalılık sürelerinin geçersiz sayılarak 4/b sigortalısı sayıldığını, o tarihe kadar almış olduğu yaşlılık aylıkları nedeni ile borç tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin 27.12.1987 tarihinde başlayan ve 02.01.2014 tarihine kadar 8201 SSK (4/a) prim günü ile 50 yaşını doldurduğu 01.02.2014 tarihinde SSK'dan yaşlılık aylığına hak kazandığının açık olduğunu,

ayrıca hizmet birleştirmesi yapılmaksızın 24.07.2006 tarihine kadar 5801 gün üzerinden 01.02.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığını belirterek aksi yöndeki Kurum işleminin iptali ile 01.02.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, yersiz aylıklar nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, tahsil edilen ödemelerin faiziyle iadesine, bu süreçte mahrum kalınan aylıkların ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumca yapılan işlemlerde kanuna aykırılık bulunmadığını belirtilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının kendisine ait işyerinden 4/a kapsamında yapılan bildirimlerinin 4/b kapsamına aktarılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin yerinde olduğunun tespitine, davacıya 01.03.2014 tarihinden geçerli olmak üzere 6066 gün üzerinden 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile 2.000 TL yersiz bayram ikramiyesi ödemesi borcu ile 17.970,75 TL yersiz sağlık borcu tahakkuk ettirilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptaline,

davacıdan yersiz bayram ikramiyesi ve yersiz sağlık gideri adı altında tahsil edilen tutarların davacıya iadesine, davacının 01.06.2018-31.07.2019 tarihleri arasındaki 4/b sigortalılık süresi için ödediği primler ile 2019 yılında 4/b kapsamında yapmış olduğu 120 günlük askerlik borçlanmasına ilişkin primlerin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacı tarafa verilmesine,

davacının, ödenen aylıklar nedeniyle 1.317,34 TL fark aylık borcu bulunduğunun tespitine, davacıya, 2018/Aralık ayından itibaren ödenmeyen aylıklarının ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurum tarafından ödenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin isteklerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. Kurumca yapılan işlemlerde hata bulunmadığını, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR