Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13404 K.2025/4309

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Ocak 2005 tarihli sözleşme ile davalı işveren bünyesinde sağlık faaliyetlerinde bulunan ...Hastanesinde (yeni adı ile ... Hastanesi) KBB uzmanı olarak işe başladığını ve fiilen 03.01.2005-2006/Temmuz tarihleri arasında çalıştığını, ancak daha sonra ortaya çıkan Bağ-Kur borcu nedeniyle yaptığı araştırma sonucunda, davalı işverenlikçe işe başlama tarihinin 26.05.2005 tarihinde Kuruma bildirildiğini fark ettiğini, bu durumun düzeltilmesi için defalarca sözlü ve yazılı talep ve ihtarlarda bulunmasına rağmen, sürekli oyalandığını ve düzeltme yapılmadığını beyanla, davalı işyerinde işe başlama tarihinin 03.01.2005 tarihi olduğunun ve 03.01.2005 - 2006/Temmuz tarihleri arasında sigortasız çalıştırıldığı sürelerin tespitini talep etmiştir.

Birleşen davada; davacı Bağ-Kura ödemek zorunda kaldığı 13.540 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, diğer davalı işyerinin 01.08.2001 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığını ve halen faal olduğunu, dava konusu dönemlere ait söz konusu işyeri dosyasında herhangi bir müfettiş veya tahkikat raporu bulunmadığını, ayrıca dava konusu dönemlerde davacının çalışmasının bulunmadığının tespit edildiğini, davacının çalışmaları bakımından Kurum kayıtlarının esas olduğunu, davacının huzurdaki dava ile ileri sürdüğü iddialarını tanık beyanları dışında Kurum kayıtlarına eş değer belgelerle kanıtlaması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... Sağlık Eğitim Tıbbi Malz. Teks. Tur. Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.07.2015 tarihli ve 2009/145 E. 2015/287 K. sayılı kararıyla; asıl davanın kısmen kabulüne, davacının 03.01.2005-26.05.2005 tarihleri arasında 143 gün, günlük 63,00 TL ücretle davalı ... Sağlık Eğitim ... Turizm Gıda İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait hastane işyerinde sigortaya tabi çalıştığının tespitine, birleşen dosyada talep edilen Bağ-Kur'a ödenen 13.540 TL'nin davalı şirketten tahsili (tazminat) davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2020/2151 E. 2022/6668 K. sayılı ilamında. 03.01.2005-14.05.2005 tarihleri arasındaki süreye yönelik 5434 sayılı Kanun kapsamında 4/c çalışmaları karşısında Mahkemece, talebe konu hizmet tespiti talep edilen 4/c ile çakışan dönem olan 03.01.2005-14.05.2005 tarihleri arası süreler yönünden 4/a kapsamında çalıştığının tespitine karar verilmesinin hatalı olduğu,

15.05.2005-26.05.2005 tarihleri arası 1479 sayılı Kanun kapsamında 4/b’li hizmetleri ile çakışan dönem yönünden ise 01.10.2008 tarihi öncesi dönem yönünden sosyal güvenlik sistemimizde çifte sigortalılığın söz konusu olmaması nedeniyle, aynı döneme rastlayan gerçek ve fiili çalışmalardan hangisinin kişinin hayatında ekonomik olarak baskın çalışma niteliği taşıdığı hususunda, vergi ve maliye kayıtları getirtilmek, belirtilen dönemde beyan edilen gelirler saptanmak suretiyle bu çerçevede davacı;

emek ve mesaisini ağırlıklı olarak hangi sigortalı çalışmaya tahsis ediyorsa, ekonomik yönden geçimini hangi çalışmadan sağlıyorsa o çalışmaya üstünlük tanınması, talep edilen hizmetlerin eylemli olup olmadığının araştırılması, davacının ekonomik yönden yaşamına etkin olan çalışmanın hangisi olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, varılacak sonucuna göre çakışan dönemde davacının tabi olduğu sigortalılık belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, davacının 15.05.2005-26.05.2005 tarihleri arasında 11 gün, günlük 63,00 TL ücretle davalı ... Sağlık Eğitim ... Turizm Gıda İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait hastane işyerinde sigortaya tabi çalıştığının tespitine, birleşen dosyada talep edilen Bağ-Kur'a ödenen 13.540 TL'nin davalı şirketten tahsili (tazminat) davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi, 438. maddesinin 7, 8, 9. fıkraları ile 439. maddesinin 2. fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79., 5510 sayılı Kanun'un 86. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR