KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/13759 E., 2025/542 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/416 E., 2024/2590 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 17. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/15 E., 2022/265 K.
Karar Metni
538 kelime·3 dk okuma·12 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 24.12.1990 tarihli işe giriş bildirgesine göre 1 gün süre ile işveren Veli Zebun’a ait iş yerinde asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini, Kurum kayıtlarında davacının iddia ettiği dönemlere ait herhangi bir bildirimin yapılmadığını, salt işe giriş bildirgesinin çalışma olgusunu ispatlamadığını, çalışma olgusunun somut ve inandırıcı deliller ile kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Yüksek Mahkemenin müstakar içtihatlarına göre işveren, Kuruma işe giriş bildirgesini vermiş ise en az işe giriş bildirgesinde belirtilen günün çalıştığının kabulü gerektiğini, bu nedenle müvekkilinin bu iş yerinde işe giriş tarihi olan 24.12.1990 tarihinden itibaren bir müddet çalışmasına rağmen davanın uzamaması için Yargıtay İçtihatlarına uygun olarak 24.12.1990 tarihinde bir gün olarak çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiğini beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, 23.03.1972 doğumlu olan davacının 37287 sicil numaralı "... " unvanlı iş yerinde 24.12.1990 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 23.01.1991 tarihinde Kuruma verildiği, dönem bordrosunda davacının çalışmasına rastlanmadığı, bordro bulunmadığı, tespit edilen komşu iş yeri tanıklarının davacıyı tanımadığı anlaşıldığından Mahkemenin davanın reddine dair kararında, maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı görülmekle,..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık 24.12.1990 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri.
2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 9, 79., 108. maddesi hükümleridir.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/13759, K. 2025/542, 13 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama