KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/13814 E., 2025/2463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/1020 E., 2022/13 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 33. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/308 E., 2021/69 K.
Karar Metni
532 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının.... tahsis numarası ile 01.01.2017 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almakta iken vergi indirim belgesinin alınmasına esas tutulan sağlık kurulu raporunun alınmasında usulsüzlük yapıldığı gerekçesiyle emeklilik aylılığı iptal edilerek yersiz ödenen aylıkların tahsili istendiğini, ancak bağlanan aylığın iptal edilmesinin hukuka ve usule aykırı olduğunu beyanla, yaşlılık aylığının başlangıç tarihi (01.01.2017) itibariyle iptal edilmesine yönelik Kurum işleminin iptali ile davacının çalışma gücünün kaybı nedeniyle emekliliğinin tespitine,
davacının dava konusu işlemin tesisinden sonra ödenmeyen yaşlılık aylıklarının davalı idareden yasal faiziyle birlikte tahsiline, davacıya karşı davalı kurum tarafından düzenlenen Borç Bildirim Belgesinin iptal edilerek, davacının davalı Kuruma borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile ödenmeyen aylıklarının ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 25.11.2020 tarihli raporunda 20.02.2019 tarih ve 30692 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacının engellilik oranının %66 olduğunun bildirilmesi karşısında davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı değerlendirilmek suretiyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde Kurum teftişi sonucu düzenlenen 19.07.2019 tarihli ve 3 sayılı Soruşturma Raporu ile bazı şahısların organizasyon halinde faaliyet gösterdikleri ve raporda adı geçen iş takipçilerinin herhangi bir hastalığı ve herhangi bir engeli olmayan sigortalılara para karşılığında sahte engelli sağlık kurulu raporu temin ettiklerinin saptandığı, davacı asilin adının da soruşturma raporunun birçok kısmında geçtiğini, Kurumun yaptığı işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, engeliliği nedeniyle bağlanan yaşlılık aylığını kesen ve borç çıkaran Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların faizleriyle ödenmesi istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/13814, K. 2025/2463, 19 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama