Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13840 K.2025/2878

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı Kurum vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Apartmanında 15.07.2003 tarihinden 21.04.2014 tarihine kadar kapıcı olarak çalıştığını, davalı yönetimin müvekkilinin çalışmasını SGK'na bildirilmediğini, sigortasının yapılmadığını, müvekkiline ücret ödenmediğini, kapıcı dairesinin kirasının ücret yerine sayıldığını, ancak bu uygulamanın kanunen geçersiz olduğundan müvekkilinin asgari ücretle çalıştığının kabul edilmesi gerektiğini belirterek müvekkilinin davalı apartman yönetimi bünyesinde 15.07.2003 tarihinden 21.04.2014 tarihine kadar asgari ücretin üstünde miktarlarda ücretle çalıştığının tespiti ile bu sürelerde yatırılmayan primlerinin davalı işveren tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının ve eşinin kiracı olarak geldiklerini, kocasının kira bedeli ödememe karşılığında binanın bazı işlerini yapmayı taahhüt ettiğini, davalı ile hiçbir zaman kiracı kiralayan ilişkisi dışında hizmet sözleşmesi yada işçilik sözleşmesi imzalanmadığını, davacının kira bedeli talep edilmemesi halinde kocası....'ün asıl işi dışında kalan zamanlarında binanın bazı işlerini yapmasını da kabul ettiğini, davacının hem başka binaların kapıcılık işlerini yaptığını hem de ev işlerinde çalıştığını, davacının kocasının binanın akşamları çöplerini atmayı,

haftada bir gün bina içini temizlemeyi ayrıca yaz aylarında bahçenin çimini yaz sezonunda iki kez biçmeyi taahhüt ettiğini, market ve gazete servisi olmadığını, davacının eşinin taahhüt ettiği işlerin süresinin günlük 1 saati bile bulmadığını, binanın kombili olduğunu, davacının haksız kazanç peşinde olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı apartman yönetimi nezdinde 15.07.2003 ile 21.04.2014 tarihleri arası günde 2,5 saatten toplamda 1292 gün asgari ücrete esas prim ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, müvekkilinin çalışmalarının tam zamanlı olduğunu beyan etmektedir. 2-Davalı.....Apartmanı yönetimi vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini beyan etmektedir. 3-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eylemli çalışmanın kanıtlanamadığını, davanın açılmasına Kurumun sebep olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacının ayda kaç gün çalıştığı belirtilmeksizin infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanunun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR