Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14793 K.2025/4161

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b kapsamındaki çalışmalarının dikkate alınmaksızın 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına ve aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumca yapılan işlemlerin hukuka ve yasalara uygun olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 506 sayılı Kanun'un geçici 81/B-g maddesine göre 4/a yönünden yaşlılık aylığına hak kazandığının, davacıya 14.01.2020 tarihli tahsis talep dilekçesini takip eden aybaşı olan 01.02.2020 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin ve birikmiş aylıkların her bir aylığın hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelere göre 13.10.1969 doğumlu davacının, 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık başlangıç tarihinin 01.01.1988 tarihi olduğu ve bu kapsamdaki toplam 6109 günlük prim ödemesi üzerinden aylık bağlanması için yaptığı 14.10.2019 tarihli başvurunun, davalı Kurum tarafından, 1360 gün Bağ-Kur sigortalılığı, 6109 gün 4/1-a sigortalılığı olmak üzere toplam hizmeti 7469 gün ise de 25 yıl (9000 gün) ve 53 yaş şartını yerine getirmediği gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkındaki 2829 sayılı Kanun'un amacı; hiçbir Kurumdaki hizmeti tek başına aylık bağlanmasına yeterli olmayan sigortalı ya da hak sahiplerine, değişik Kurumlardaki hizmet süreleri birleştirilmek suretiyle aylık bağlanmasını sağlamak, bu suretle değişik Kurumlardaki hizmetlerin ziyan olmasını önlemek olup bazı Sosyal Güvenlik Kurumlarında geçen hizmet süreleri toplamının tek başına aylık bağlanmasına yeterli olması halinde, diğer Kurumlarda geçen hizmetlerin birleştirilmesinde;

sigortalının ya da hak sahibinin iradesinin de bu yönde olması koşuluyla zorunluluk bulunmadığı yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla belirlenmiş olduğundan, (Yargıtay HGK 07.03.2012 tarih ve 2011/21-814 E. 2012/132 K.. Y. 10. H.D. 2005/8394 E. 2005/12498 K. sayılı ilamları). 506 sayılı Kanun'un Geçici 81/B-g maddesi koşullarının davacı yönünden geçekleştiği dosya kapsamındaki kayıtlardan anlaşılmakla.

6100 sayılı Kanun'un 355. maddesinde yer alan, incelemenin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede; istinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı; ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle,1.10.2008 öncesi için 2829 sayılı Kanun, sonrası için de 5510 sayılı Kanun'un 53. maddesi çerçevesinde hizmet birleştirme işlemleri yürütülmekte olup yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davacının, hizmet birleştirmesi yapılmaksızın, sadece 5510 sayılı Kanun'un 4/I-a maddesi kapsamındaki prim ödeme gün sayısı dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR