Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14820 K.2025/1883

İİlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Akaryakıt Tur. Tic. Ltd. Şti.'ne ait iş yerinde sigorta başlangıç tarihinin 01.11.1991 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı adına ilk işe giriş bildirgesi verilmiş ise de işyerinin 1991/3. dönem bordrosuna rastlanılmamış olması nedeniyle, 01.11.1991 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulünün mümkün olmadığı, davacının iddiasını yazılı belgelerle ispatlaması gerektiği, işveren tarafından işe giriş bildirgesinin verilmiş olması, fiili çalışmanın kanıtı sayılamayacağından sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti ve çalışma süresinin tespitine yönelik iş bu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.06.2022 tarihli kararı ile "...iş yeri dönem bordrolarında talep konusu tarihte çalışan tüm bordro tanıkları dinlenilmiş, bordro tanıkları ...... ve .....' nin ortak beyanları kafeterya kısmında kadın çalışan olmadığı, kafeterya bölümünde bordro tanıkları ... ve...'in çalıştığı, başka çalışan olmadığı, pompa bölümünde ise ... ve ... isimli kadın çalışanlar olduğu, başka kadın çalışan olmadığı, davacının talep ettiği 01.11.1991 tarihinde çalıştığı yönünde mahkememizde kanaat oluşmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 24.06.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 28.10.2022 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin28.10.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, mahkemenin, iş yerinin 1991/1. ve 2. dönem bordrolarında kayıtlı dinlenmeyen diğer çalışanlar dinlemesi, işyeri adresine talep konusu dönemdeki komşu iş yerleri vergi dairesi, belediye ve SGK’dan araştırılarak, komşu işyeri sahipleri ve sigortalı çalışanları yöntemince tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan araştırmalarda komşu işyeri tespit edilemediği ve bozma öncesinde de dinlenen bordro anığı ...'nun tekrar dinlendiği ve davacıyı işyerinde hatırlayamadığını beyan ettiği, davacı tarafça dosyaya sunulan fotoğrafların zaman diliminin belirsiz olması, anlık ve süreli olmaması değerlendirildiğinde, davacının isteme konu tarihte gerçek ve fiili bir çalışmasının olduğunun ispatlayamadığının kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tanıkların 30 yıl önceki çalışmayı hatırlayamamalarının doğal olduğunu, davacının çalıştığına dair fotoğrafın çok önemli bir delil olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR