KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/14940 E., 2025/4903 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2025
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- İlk derece mahkemesi
- ... 17. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/273 E., 2023/472 K.
Karar Metni
561 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı rektörlük vekili, fer’i müdahil vekili tarafından ayrı ayrı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ...'ın 1989 yılından vefat ettiği 10.02.2014 tarihine kadar ...
Üniversitesi Veterinerlik Fakültesinde önce geçici işçi statüsünde, 15.11.2007 tarihinden itibaren daimi işçi statüsünde vefat edene kadar çalıştığını, aralıksız çalıştığı halde daimi işçi statüsüne geçtiği tarihe kadar çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiğini, bu nedenle davacıların murisinin eksik bildirilen 1989 yılında 53 gün, 1990 yılında 272 gün, 1991 yılında 28 gün, 1992 yılında 284 gün, 1993 yılında 120 gün, 1995 yılında 15 gün, 1996 yılında 60 gün, 1997 yılında 55 gün, 1998 yılında 55 gün, 1999 yılında 46 gün, 2000 yılında 75 gün, 2001 yılında 79 gün, 2002 yılında 14 gün, 2003 yılında 41 gün, 2004 yılında 40 gün,
2005 yılında 10 gün, 2006 yılında 67 gün, 2007 yılında 32 gün olmak üzere toplam 1.346 gün eksik bildirime göre sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II.CEVAP
1.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle;davanın reddini talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle;davanın reddini talep etmiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne,
Davacılar murisi ...'ın davalılardan işverenlik yanında 28.03.1989-15.11.2007 tarihleri arasında geçici işçi statüsünde çalıştığı, kuruma bildirilenlerin dışında bu sürede,
1989 yılında 29 gün
1990 yılında 272 gün
1991 yılında 31 gün
1992 yılında 284 gün
1993 yılında 120 gün
1995 yılında 15 gün
1996 yılında 60 gün
1997 yılında 55 gün
1998 yılında 55 gün
1999 yılında 46 gün
2000 yılında 75 gün
2001 yılında 79 gün
2002 yılında 14 gün
2003 yılında 41 gün
2004 yılında 40 gün
2005 yılında 10 gün
2006 yılında 67 gün
2007 yılında 32 gün olmak üzere
Toplam 1325 gün daha asgari ücret ile çalıştığının tespitine,
Fazla istemin reddine, karar verildiği görülmüştür.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili,fer’i müdahili Kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.
V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Rektörlük vekili, fer’i müdahil vekili tarafından ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı işveren vekili temyiz dilekçelerinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, temyizen bozulmasını istemiştir. Fer’i müdahil vekili temyiz dilekçelerinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, temyizen bozulmasını istemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/14940, K. 2025/4903, 25 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama