Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14977 K.2025/1698

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı eşi ... ...'ın vefatı üzerine 21.05.2020 tarihinde davalı Kuruma başvurarak ölüm aylığı bağlanması talebinde bulunduğunu, ancak Kurumun 5510 sayılı Kanun'un Ek-5. maddesi kapsamında prim borcu bulunduğundan bahisle ölüm aylığı bağlanması talebini reddettiğini, ... eşinin 2925 sayılı Kanun kapsamında 1350 gün tarım sigortasının bulunduğunu ve bu sürenin aylık bağlamak için yeterli olduğunu belirterek davacının 01.06.2020 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanmasını hak ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 60. maddesi uyarınca 4/b sigortalılarının hak sahiplerine aylık bağlanabilmesi için ölen sigortalının prim borçlarının ödenmiş olması gerektiğini, ... sigortalı ... ...'ın prim borcunun davacı tarafından ödenmeyeceğinin bildirilmesi nedeniyle davacının aylık bağlanma talebinin reddedildiğini ve Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanunu'nun "Ölüm sigortasından aylık bağlama şartları" başlıklı 26. maddesinde "a) (Değişik: 12.12.2006-5561/2 md.) 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinde en az 900 gün prim ödemiş olan,... sigortalının hak sahiplerine yazılı istekleri üzerine aylık bağlanır." hükmünün bulunduğu; ... sigortalıya ait "2925 sayılı Kanun'a tabi Sigortalı Hizmet Dökümü" incelendiğinde ... sigortalı ... ...'ın 2925 Sayılı Kanun'a tabi ilk işe girişinin 01.12.2005, ödenmiş son prim gününün ise 12/2013 dönemi olduğu.

31.12.2013 tarihi itibariyle malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödenmiş sigortalılık gün sayısının 1350 gün olduğu; böylelikle malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödeyerek 900 gün prim ödeme ve 01.12.2005 tarihinden 31.12.2013 tarihine kadar olan sigortalılık döneminin de 5 yıllık sigortalılık şartını karşıladığı" gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının talep tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tespiti ile talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.2020 tarihi itibariyle davacıya ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, temyiz dilekçesinde özetle, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 60. maddesine göre sigortalının hak sahiplerine aylık bağlanabilmesi için ölen sigortalının prim borçlarının ödenmiş olması gerektiğini, anılan Yönetmeliğin 62. maddesinin c bendinde de aynı düzenlemenin bulunduğunu; Kurumca yapılan işlemlerin mevzuat çerçevesinde yapılmış olup bir hata bulunmadığını belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının, 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununa göre ölüm aylığı bağlanması için gerekli şartları taşıdığı halde, ... eşi sigortalı ... ...'ın 07.11.2016 tarihinde Kuruma başvuruda bulunarak 5510 sayılı Kanun'un Ek-5 maddesi kapsamında sigorta tescilinin yapılmasını talep etmesi ve 07.05.2020 tarihinde de vefat etmesi üzerine Ek-5 madde kapsamında sigortalılık nedeniyle oluşan borçların ödenmemiş olması nedeniyle hak sahibi davacının ölüm aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR