Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15137 K.2025/9364

vekilleri Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

İzmir 5. İş Mahkemesi

SAYISI

2022/240 E., 2024/248 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; mütevaffanın davalı şirket bünyesinde 01.08.2014 - 17.06.2020 tarihleri arasında yurt dışı uzun yıl tır şoförü olarak çalıştığını, 17.06.2020 tarihinde iş kazası sonucu vefat ettiğini, miras bırakanın hizmet süresi içerisinde tarafına verilen tüm işleri eksiksiz ve layıkıyla yerine getirdiğini, 17.06.2020 tarihindeki iş kazası nedeniyle ölümünden bu yana haklarının mirasçılara ödenmediğini, müteveffanın davalı işveren yanında sürekli olarak Yunanistan, İtalya, Fransa, İspanya, Portekiz, Bulgaristan, Romanya, Macaristan, Almanya ve Danimarka güzergahında yedek şoför olmaksızın çalıştığını,

asgari ücret + 1.500 euro ücret aldığını, asgari ücretin bankadan 1.500 Euro'nun elden ödendiğini, müteveffanın eşinin 54 yaşında dul kaldığını, davacılardan ...'ın 25, ...'in 27 yaşında babasız kaldığını, bu nedenle her bir davacı yönünden 75.000 TL olmak üzere toplam 225.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacılar murisinin 01.08.2014 - 31.08.2015 ve 19.11.2015 - 17.06.2020 tarihleri arasında iki dönemde çalıştığını, 01.08.2014 - 31.08.2015 tarihleri arasındaki çalışma döneminde şirkete bildirmeden işe gelmediğini, kendisine telefon ile ulaşılmadığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle fesih edildiğini, alacaklarının hepsini aldığına dair ibraname imzaladığını, 19.11.2015 - 17.06.2020 tarihleri arasında yurt dışı tır şoförü olarak çalıştığını, kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, davacının asgari ücret + sefer primi ile çalıştığını, davacının aylık ortalama 1.5 sefer yaptığını ve sefer başına 400 Euro ücret ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle;"... Kalp krizi sonucu gerçekleşen iş kazalarında kaçınılmazlığın söz konusu olmayacağı dikkate alınarak işveren kusuru ile bünyesel faktör arasındaki dağılımın ne miktarda olduğunun tespiti gerekmektedir. Zira, kaçınılmazlıktan farklı olarak bünyesel faktörden davalı işverenin sorumlu tutulması mümkün değildir.

Somut olayda; kaza tarihinde yürürlükteki mevzuata göre işveren tarafından gerekli muayene, eğitim ve sürücü belgelerinin temin edilerek işçinin istihdam edilmesi ve olay günü kaza olayını tetikleyen herhangi bir işveren davranışı tespit edilememesine göre olayın tamamen bünyesel faktörden kaynaklandığı kabul edilmiş, dolayısıyla davalı işverenlerin sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığı kanaatiyle davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. ... " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda;müvekkillerinin murisinin iş kazası sonucunda öldüğünü, ölüm sebebinin kalp krizi olduğunu, müvekkillerinin murisinin çalışma koşullarının ağır olması sebebiyle rahatsızlandığını, davalı işveren tarafından gerçekleştirilen eylemler sebebiyle sağlık sorunları yaşadığını, mahkemece bu hususun üzerinde durulmadan davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu iddia ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın talepleri doğrultusunda kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıtlara, tarafların dayandığı deliller ile delillerin Mahkemece takdirinde yasal düzenlemeler ve kararlılık kazanan Yargıtay karar içeriklerine aykırılık bulunmamasına göre İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı dairemizce de tespit edilmekle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR