Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15151 K.2025/5357

Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait fırın iş yerinde 03.07.2000- 25.11.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davanın yazılı belge ile ispatlanacağını, usulüne uygun araştırma yapılması gerektiğini ileri sürmüştür. 2.Davalı işveren vekili; hak düşürücü sürenin geçtiği, davacının ihtilaflı dönemde birden fazla giriş çıkışı olduğundan bahisle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.02.2023 tarihli 2022/139 Esas 2023/47 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. Dairemizin 03.07.2023 tarihli ve 2023/5508 Esas, 2023/7436 K. sayılı ilamında; şarta bağlı ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, davacının dosya kapsamında bulunan hizmet cetveli ve çalışma kayıtları dikkate alınarak, kabul edilen sürelerin açık ve net olarak belirlenmesi ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gerektiği gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının yörede çay tarlaları bulunan vatandaşların bu tarlalarını yarıcılık usulüyle topladığını, bir çay bahçesinin senede 3-4 kere mahsül verdiğini, davacının yörede bir kişinin değil birkaç vatandaşın çay tarlasındaki mahsülü topladığını, tanıklar davacının yaz aylarında çay hasadını müvekkilden izin alarak yaptığını beyan etmişlerse de dinlenen bu tanıklarla resmi kayıtların birbiri ile uyuşmadığını, davacının insan oluşundan ötürü yıllık izinlerini sadece çay toplama dönemlerinde değil kişisel ihtiyaçları gereği yıl içerisinde kullanmış olabileceği hususunun mahkemece gözardı edildiğini belirterek temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR