Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15443 K.2025/3447

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, yaşlılık aylığı bağlanması için 07.03.2019 tarihinde Kuruma yaptığı başvurunun; yaş tashihine itibar edilmemesi ve doğum tarihinin 25.02.1971 tarihi olarak kabul edilmesi nedeniyle reddedildiğini, Kurumun işleminin yerinde olmadığını, davacının Mahkeme kararı ile belirlenen yaşının esas alınması ve kendisine yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğini ileri sürerek davacıya 01.04.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının SGK kayıtlarının tetkikinde ilk defa 04.06.1987 tarihinde sigortalı çalışmaya başladığı, ancak nüfus kayıtlarında Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.06.1987 tarihli, ancak 24.06.1987 kesinleşme tarihli kararına istinaden kayıtlarda 25.02.1971 olarak görünen doğum tarihini 25.06.1969 olarak tashih edildiğinin tespit edildiği,

yaş düzeltmelerinde karar tarihinin değil kesinleşme tarihinin dikkate alınacağını, davacının ilk defa sigortalı olduğu 04.06.1987 tairhinde tashih kararı kesinleşmemiş olduğundan yaşlılık aylığı bağlama işlemlerinde yaş koşulunun varlığında doğumu tarihi olarak 25.02.1971 tarihinin baz alındığını ve yaşlılık aylığı koşulları oluşmadığından davacının yaşlılık aylığı talebinin reddedildiğini, Kurum işlemlerinin yasa ve usule uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacının doğum tarihinin nüfusa 25.02.1971 olarak işlendiği, Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.1987 tarihinde kesinleşen 02.06.1987 tarihli ve 1987/47 E. 1987/66 K. sayılı kararı ile doğum tarihinin 25.02.1969 tarihi olarak düzeltilmesine karar verildiği, davacının 04.06.1987 tarihinde sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı,

yaşlılık aylığı bağlanması talebinin davalı Kurumca, sigortalı olarak çalışmaya başlanmasından sonra yapılan yaş tashihine itibar edilemeyeceğinden bahisle davacının 07.03.2019 tarihli yaşlılık aylığı bağlanması yönünde talebi reddedilmiş ise de davacının 04.06.1987 - 06.03.2019 tarihleri arasında 7301 gün sigortalı hizmetinin bulunduğu,

tahsis talep tarihi itibari ile 25 yıl 50 yaş ve 5375 günü doldurduğu Kurum kayıtlarından anlaşılmakla davanın kabulü ile davacının 07.03.2019 tarihli yaşlılık aylığı bağlanması talebine istinaden, davacıya 01.04.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlaması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davacının nüfus kaydının 01.03.1971 tarihli doğum belgesi ile oluşturulmuş olması, nüfus kayıtlarında açık bir maddi hatanın bulunmaması nedeniyle davacının açtığı ve kesinleşen söz konusu kararın yaş tashihi niteliğinde olduğunun kabulünün gerekmesi,

yukarıda değinilen yasal düzenlemeler uyarınca ilk sigortalılık tescilinden sonra yapılan yaş tashihi niteliğindeki ilamın yaşlılık aylığı bağlanması işlemlerinde dikkate alınmasının mümkün bulunmaması karşısında davacının yaş tashihi niteliğindeki ilamla düzeltilmiş doğum tarihine itibar edilerek 01.04.2019 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmesinin yerinde olmadığı, öte yandan;

her ne kadar 25.02.1971 doğum tarihli ve ilk işe giriş tarihi 04.06.1987 olan davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 25.02.1989 tarihi olması ve buna göre 506 sayılı Kanunun Geçici 81/B maddesi kapsamında 51 yaş, 25 yıl sigortalılık ve 5450 gün şartlarına tabi bulunması ve dolayısıyla kendisine 51 yaşını doldurduğu 25.02.2022 tarihini takip eden aybaşından geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği anlaşılmakta ise de; davalı Kurumca, davacıya 01.03.2021 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek;

davalı Kurumun istinaf başvurusunun kabulü ile Bursa 1. İş Mahkemesinin 23.11.2022 tarih ve 2021/175 E. 2022/475 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Mahkeme kararı ile düzeltilen doğum tarihinin, yaşlılık aylığı bağlanması sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

İnceleme konusu dosyada; davacının doğum tarihinin nüfusa 25.02.1971 olarak işlendiği, Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.1987 tarihinde kesinleşen 02.06.1987 tarihli ve 1987/47 E. 1987/66 K. sayılı kararı ile doğum tarihinin 25.02.1969 tarihi olarak düzeltilmesine karar verildiği, davacının 04.06.1987 tarihinde sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı, yaşlılık aylığı bağlanması talebinin davalı Kurumca, sigortalı olarak çalışmaya başlanmasından sonra yapılan yaş tashihine itibar edilemeyeceği, davacının yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli yaş koşuluna sahip bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği, davacıya 01.03.2021 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Somut davada; davacının yaşının düzeltilmesine ilişkin davanın sigorta başlangıç tarihinden önce açılmış olması dikkate alınarak değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması yerinde değildir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR