Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/16037 K.2025/5196

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait ...

Eczanesi işyerinde 25.08.2010 tarihinde kalfa olarak çalışmaya başladığını, haftanın 6 günü 8.30-19:00 saatleri arasında çalıştığını, işe başladıktan sonra bir süre Seviye Dergisi Dershanesine gittiğini, akşam grubuna katıldığını, eczaneden hafta içi 3 gün 17:15'te çıktığını, cumartesi ise yarım gün dershaneye gittiğini, 2011/4. ay itibariyle dershanenin son bulduğunu, davalının asgari ücretten az ücret vermesi nedeniyle 06.10.2011 tarihinde işyerinden ayrıldığını, daha sonra ... isimli şahsın yanında çalışmaya başladığını, bu işyerinden de 01.11.2011 tarihinde ayrıldığını,

davalının ısrarı üzerine 02.01.2012 tarihinde davalı işyerinde tekrar çalışmaya başladığını, haftanın 6 günü 08:30 ile 19:00 saatleri arasında çalıştığını, 23.02.2016 tarihinde çalışmasının sona erdiğini ileri sürerek, davacının, davalıya ait işyerinde 25.08.2010 – 06.10.2011 ve 02.01.2012 – 23.02.2016 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerdeki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalı işyerinde 13.09.2011-06.10.2011 ve 03.01.2015-23.02.2016 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığını, taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davada hak düşürücü sürenin dolduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışma olgusunun yöntemince ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacının 02.01.2012-02.01.2015 tarihleri arasında davalı ... işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin isteklerin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamında dinlenen tanıkların beyanlarının fiili çalışmayı ortaya koyacak yeterlilikte olmadığını, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu ve çelişkilerin de giderilmediğini, davacının ikinci işe giriş kodunun eczacı kalfası olarak yapılmış olmasının çalışmaya karine teşkil etmediğini, işçilik alacaklarının tahsili istemiyle Ankara 56.İş Mahkemesinin 2021/58 E. sayılı dosyasında işe başlama tarihinin 2012 yılı sonu olarak belirtildiği halde işbu davada 02.01.2012 yılında tekrar çalışmaya başladığının iddia edildiğini,

kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için davacının sigortasız çalışma olgusunun varlığı düşüncesi hasıl olsa dahi davacının açmış olduğu işçilik alacaklarına dayalı davasında açıkça 2012 yılı sonunda çalışmaya başladığının ikrar edildiğini İl Sağlık Müdürlüğü tarafından özellikle davacının aralıksız çalıştığını iddia ettiği ve dava dosyasını ilgilendiren tarihleri kapsayan tarihlerde yapılan denetimde herhangi bir eksikliğe rastlanılmadığının denetçiler tarafından imzalı ve kaşeli olarak kayıt altına alındığını belirterek,

açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hatalı değerlendirme ile verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; çalışma olgusunun yöntemince ispatlanamadığını, kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu belirterek, temyizen bozulmasını istemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.